SHIT & STRUGGLES

Precies een weekje geleden werd ik 35 jaar… Doet dat zeer? Nee… Is dat oud? Nee… Is dat even een moment om terug te kijken? Ja….

Ook ik heb struggles

De afgelopen tijden hebben jullie al veel kunnen lezen over hoe ik mijn leven leef. Hoe ik doelen stel voor mezelf, hoe ik in het leven sta. Iets minder hoe ik omga met alle struggles. Niet omdat ik ze niet heb. Geloof me, ik heb net als andere genoeg struggles. Ik wil alleen mijn volgers inspireren, meegeven waar het voor mij in het leven om draait. Je hebt gewoon shit en struggles nodig om je ook te vormen als mens. Ik ben er van overtuigd dat deze struggles en de nodige shit mij gemaakt hebben tot een sterke vrouw. Na 35 jaar kan ik zeggen dat ik trots ben op mijn “ik” en nog trotser op wat ik om me heen heb. Niet het huis, een leuke auto, de vakanties, maar alles om me heen wat over 35 jaar nog in mijn herinneringen zit. De fijne momenten in ons huis, de mooie ritjes met ons gezin, de zandkastelen die we samen gebouwd hebben, de knuffels die ik dagelijks van de kids krijg. Dat is waar het voor mij om  draait.

#1

In mijn leven zijn drie zaken belangrijk voor mij. Drie zaken die mij richting en houvast geven. Allereerst is dat iemand waar ik tegen op kijk. Mijn grote voorbeeld! Ik ga geen namen noemen, daarmee doe ik veel mensen om me heen echt te kort. Ik heb veel mensen waar ik tegen op kijk. Niet om wat ze hebben, maar om wat ze zijn. Hoe ze in leven staan en omgaan met moeilijke situaties. Maar 1 iemand blinkt daar in uit. Daar zou ik blind op varen. Al zoveel meegemaakt in zijn leven en altijd positief, enthousiast en ook altijd met de neus vooruit. Bijzonder om te zien wat zijn positieve houding ondanks alle shit en struggles hem gebracht hebben.

#2

Dan hetgeen waar ik naar verlang.  Elke dag verlang ik naar thuiskomen.  Naar mijn gezin… mijn partner, mijn kindjes, mijn familie… daar doe ik het voor. De koppies als ze thuis komen uit school, de blikken als ze zien dat we bij een voorstelling op de tribune zitten. Het warme gevoel en de kracht die zij mij elke dag weer geven, ook al heb ik een enorme off day gehad of loopt het allemaal even niet zoals ik zelf voor ogen heb.

#3

En dan de laatste… Iets wat ik na wil jagen. Trots zijn. Niet alleen voor mezelf, maar nog veel meer voor diegenen die dicht bij me staan. Ik wil dat zij weten dat niets anders in het leven belangrijker voor me is en dat zij trots zijn om wie ik ben en om hoe ik in het leven sta. Zij staan boven aan mijn lijstje om personen die ik voor geen goud zou willen missen.

En als ik dan zo filosofeer over het leven, dan hoop ik alleen maar dat ik op deze manier nog 35 mooie jaren mag gaan beleven. Wat een cadeautje…

VROEGER WAS ALLES BETER! WELKOM TERUG 3310….

Je kent ‘m toch wel? De 3310 uit het jaar 2000? Wat ik je nu ga vertellen, ga je niet geloven. Ik kan het zelf nauwelijks bevatten. Het nieuwsitem in ons gedrukte en per post thuisgestuurde personeelsblad (dit is al retro inderdaad), maakt dat ik mijn gedachte MOET delen met jullie. Ik kan jullie met enige schaamte meedelen dat we bij ons op kantoor de Nokia 3310waarschijnlijk weer op de werkvloer gaan krijgen. Het is een feit dat wanneer je ons kantoor binnenstapt, je echt even terug de tijd in gaat. Enkele maanden geleden is “de fax” (voor de jongere onder ons: dat is zo’n grijs bakbeest. Het kan een document lezen en via de telefoonlijn verzenden. Omgekeerd kan hij een document ontvangen en afdrukken) opgehaald. Nu denk je waarschijnlijk dat deze eindelijk zou worden afgevoerd. Niets is minder waar(d)… hij staat in de kelder van het pand. Vraag me niet waarom.

Passage uit het personeelsblad

“Het grote voordeel van de mobiele telefoon is:overal bereik. Ook hebben de nieuwe telefoons een lange accuduur en is het mogelijk om internationaal zakelijke gesprekken te voeren. De telefoon mag worden meegenomen naar een externe afspraak of naar huis als het wenselijk is om mobiel bereikbaar te zijn.”

Briljant toch! Het grote voordeel van een mobiele telefoon is het overal bereikbaar zijn. Serieus??? Ben ik de enige die op de kaft van het personeelsblad heeft gekeken om te zien of het krantje toevallig niet uit de jaren ’90 was. 😉

 

Een stukje geschiedenis

Bij het schrijven van deze blog realiseer ik me maar al te goed dat een heleboel van jullie nooit een Nokia hebben gehad. Dat was way back… En voor een groot aantal volgers was dit DE eerste mobiele telefoon. Ik laat even in het midden wat het voor mij was… 😉
Nokia is een belangrijke speler in de opkomst van de mobiele telefonie. Het Finse bedrijf  starten in de jaren ‘80 met het aanleggen van mobiele netwerken en startte met de verkoop van mobiele telefoons. In de jaren negentig werden de toestellen steeds betaalbaarder, waardoor het voor iedereen makkelijker werd om een mobiele telefoon te kopen.

En dan had je de keuze tussen een Motorola of Ericsson zijn, maar het allerliefste wilde je gewoon een echte Nokia. Vanaf 1998 verkocht Nokia jarenlang de meeste mobiele telefoons. Tot 2012, de komst en vraag naar smartphones steeds meer toenam.

3310, het beste jongetje van de klas

Wat maakt die 3310 nu zo ontzettend geweldig? Naast dat je oneindig lang Snake kon spelen, doordat de batterij nooit leeg leek te gaan, deed dit toestel het ALTIJD! Niet voor niets zijn er 126 miljoen exemplaren verkocht van deze telefoon.

Comeback

Vanaf 5 juni 2017 werd de “nieuw” Nokia 3310 in Nederland weer verkocht. Een mobiele telefoon zonder slim besturingssysteem zoals Android. Je kunt ermee bellen, sms’en en misschien een simpele vorm van mobiel internet op gebruiken. Maar dat was het dan ook. Nog steeds is de 3310 een compacte, stevige telefoon met een batterijduur waarmee je in een standby modus een maand lang niet hoeft op te laden. Met deze tijdspannen, zou je met je smartphone 3 maanden bezig zijn om je time line op Facebook weer bij te werken. 😉

Doelgroep

Nokia richt ze op mensen die een tweede mobiele telefoon willen hebben. Handig voor als je bijvoorbeeld naar een festival gaat. Je dure smartphone blijft ‘veilig’ thuis en kan zo niet stuk gaan. En niet te vergeten… de grote Corporates in Nederland. Of kan het zijn dat we alleen bij ons op kantoor echt weer terug de tijd in gaan  😉

Vroeger was alles beter

Met de komst van deze 3310 op mijn werkvloer herleef ik toch een stukje jeugdsentiment. Het jaar 2000!  18 jaar geleden mensen! Het begin van een nieuw millennium, de vuurwerkramp in Enschede, de café brand in Volendam. Maar ook het jaar Jodi Bernal – Que Si, Que No, I would stay van Krezip en Walk on water van Milk. Inc. Het jaar van vriendinnenweekenden in Blankenberge, stapavonden in de Hooizolder, Westkapelle. In de tijd dat er nog volop gerookt werd in cafés, watermeloen Breezers in overvloed gedronken werden, afgeblust met wat Gold Strike, je nog een strippenkaart nodig had voor de bus  en niet te vergeten… je betaalde gewoon met de gulden! 1 gulden voor een bolletje ijs! 2 gulden voor een shotje, 2 gulden vijftig voor een Bossche bol! Nu ik er zo over nadenk… Vroeg was inderdaad alles beter! Ik had minder verantwoordelijkheden, geen zorg voor de kids, geen migraine 😉 en geen hypotheek. Laat die 3310 maar komen! Ik verheug me er eigenlijk wel op!

Binnenkort geniet ik weer van de Nokia ringtone 

Waar denk jij aan wanneer je terugdenkt aan die 3310?

 

 

HOE WIJ AAN ONZE MEISJESNAAM KWAMEN

Tijdens de zwangerschap van ons meisje waren we het direct eens… Dit meisje zou een bijzondere naam krijgen. Kort en krachtig. Iets dat past bij de naam van ons zoontje Sten. Een hele reeks namen passeerde de revue. Ik maakte dagelijks lijsten, legden ze weg en begon een aantal dagen daarna weer volledig opnieuw. Het was een zoektocht naar de, voor ons, perfecte babynaam. Maar hoe zijn we nu tot deze bijzondere naam gekomen?

John Ewbank en Vivian Reijs

Tijdens een feestje kregen we het over een familielid van mij. Volgens vrienden van ons leek hij veel op John Ewbank. “Zijn zij niet ongeveer dezelfde leeftijd eigenlijk?” Door deze vraag pakte ik mijn telefoon en zocht op Google naar “John Ewbank”. Iemand attendeerde mij erop dat hij getrouwd is geweest met Vivan Reijs, een Lieropse. En door deze zoektocht, kwam ik er achter dat hun dochter Day heette. Direct wist ik dat dit de naam zou worden van ons meisje. Alleen niet op deze manier geschreven. Het moest worden Dee of Dae.

Twijfelkont

De maanden daarna heb ik nog zo vaak getwijfeld. Zouden we wel zo’n “moeilijke” naam moeten kiezen? Ze moet waarschijnlijk heel haar leven haar naam gaan spellen. Allemaal bedenkingen, maar telkens weer kwamen we op deze babynaam uit. Ik denk dat de twijfel ook ontstond doordat het een naam was die wij eigenlijk nog nooit eerder op deze manier hadden gezien of gehoord. Zo zocht ik wederom op internet hoe vaak de naam per jaar voor kwam. 1, hooguit 2 x per jaar in Nederland, maar dat was het dan ook. Zouden we dit wel durven? Kunnen we niet beter voor een “normale” naam gaan? Eentje die je gewoon wat vaker hoort… Uiteindelijk maakte ik nog 1 x een lijstje: Mila, Fee, Niene, Janne en nog 10 namen overwogen we voor de 10de keer. Maar eind januari werd ons meisje geboren. Daar was ze dan… Dae! Wat een wondertje….

Wennen aan haar naam

 

Ik denk dat heel onze omgeving wel heeft moeten wennen aan deze naam. Er zullen mensen zijn die het een afschuwelijke naam vinden, andere vinden het een bijzondere naam. Wanneer ik zoals vanochtend bij de bakker haar naam weer roep om naar huis te gaan, dan gaat er telkens weer een trots momentje door mij heen. Ik blijf het gewoon een super gave naam vinden. Nog steeds verliefd op deze bijzondere naam, en nog veel meer op dit lieve, mooie, pittig en bijzonder meisje. Ze heeft voor altijd ons hart gestolen…

 

REVIEW: KINDVRIENDELIJK RESTAURANT D’N KLEINE DOMMEL IN NUENEN

Uiteten met kinderen is nooit zo mijn ding geweest eerlijk gezegd. Zelf had ik er altijd een pestpokken hekel aan wanneer er zo’n  gezin naast je zat waarbij de kinderen de hele tijd alle aandacht op eisten of wanneer het decibelniveau net iets te hoog was. Meestal vermeed ik tafeltjes naast gezinnen, maar af en toe wist ik er niet aan te ontsnappen. Vervolgens zat ik dan momenten volledig gefocust op het gezin mezelf af te vragen of de moeder des huizes überhaupt nog tot eten toe kwam, laat staan dat het nog enigszins warm verorberd zou worden. We hebben het wel eens geprobeerd, maar eigenlijk vonden we dat allebei nooit zo ons ding. Uiteindelijk was je toch een behoorlijk centje kwijt en dat we dan konden zeggen dat we echt genoten hadden… nou nee. 

Maar nu zijn we weer een periode verder en hadden onszelf getrakteerd op een etentje bij het kindvriendelijke restaurant D’n Kleine Dommel in Nuenen. In de zomer hebben we daar een aantal keren een drankje gedaan, maar nu besloten we er te gaan eten.

Prachtig mooi plekje

Dit kindvriendelijke restaurant gelegen in Nuenen (tussen Helmond en Eindhoven in) is echt een plaatje om te zien. Wanneer je aan komt rijden bij D’n Kleine Dommel, zie je een hele mooie “hoeve” met een mooi groot terras op een prachtige plek. Zowel binnen als buiten is met zorg gewerkt aan het neerzetten van een mooie warme sfeer.

Eten

Je kunt hier heerlijk neerstrijken in de zomer voor een lekker drankje op het terras. Of je gaat voor een lekkere lunch of een goed diner. Het is geen sterrenrestaurant, maar voor een nette prijs kun je hier goed eten. Wat betreft het eten hebben ze hier een super rijke pannenkoekenkaart, maar ook andere kinderen gerechten mogen niet ontbreken. Bovendien krijg je bij elke kindergerecht een muntje. Met dit muntje kunnen kinderen uit de cadeaukast een kleinigheid zelf uitkiezen. Dat vonden onze kids natuurlijk helemaal fantastisch. Alhoewel het heeeel moeilijk kiezen is met zoveel leuks! 😉

Voor de kids

Voor de kinderen is dit ook een bijzondere fijne plek bij uitstek. De kids kunnen zich hier zowel binnen als buiten uitstekend vermaken. Binnen is er een leuke speelkamer waar in de weekend een kindermeisje aanwezig is. Wanneer je geluk hebt, kunnen je kinderen naar wens ook nog geschminkt worden. Ook in het restaurant zelf hebben ze op verschillende plekken verrijdbare speelkasten staan met daarin speelgoed voor de kleinere kindjes en met kleurtjes, kleurplaten etc. Buiten in er bij D’n Kleine Dommel een grote buitenspeeltuin met een super leuke air-trampoline.

Dit kindvriendelijke restaurant in de omgeving van Eindhoven / Helmond heeft echt begrepen hoe je fijn een hapje of een drankje kunt doen mét kinderen. Alle medewerkers zijn super vriendelijk en behulpzaam. Wij hebben echt een super fijne zondagmiddag hier gehad met ons gezinnetje.

Een aanrader om te bezoeken!

Wil je meer weten over D’n Kleine Dommel? Check de site.

#nosponsoring

LOVE2BEMOM LOEDERMOEDERACTIE… DON’T SHOOT ME, PLEEEAAAASSEE

Vandaag ben ik kinderloos… en dat voelt alsof je op het punt staat om weg te gaan, maar je hebt telkens het gevoel dat je iets vergeten bent. Herkenbaar? Wanneer je moeder bent en ook nog diegene bent die doorgaans het meeste voor de kids zorgt, moet dit heel herkenbaar voor je zijn. Enerzijds vind ik het heerlijk om even van je “handenbindertjes” (zeker als ze jong zijn) “af te zijn”, maar anderzijds mis ik de chaos en het constante geluid om me heen.

Zaterdag

In een mooi Brabants dorpje ontwaak ik… Althans, ik word wakker geschreeuwd door de jongste telg van het gezin. “MAMAAAAAA, mijn schaap is wakker!” (wat duidt op haar wekkertje in de vorm van een schaapje). Ik pak mijn telefoon en check of ik een beetje heb kunnen uitslapen! Jawel, toch bijna een half uur langer dan de andere dagen. TOP! Mijn dag kan niet beter beginnen.
Ik besluit om maar direct met de kids naar beneden te gaan. Oh nee, wacht even… Eerst nog even de droger uitruimen en een nieuwe was aanzetten. Oh, ik kan ook nog wel even de vouwwas wegwerken, de kledingkast opnieuw sorteren en met mijn gedachte verzonken in alles wat ik nog wil doen, hoor ik op een van de slaapkamers de 1e ruzie van de dag ontstaan. Pfff… een half uur onderweg op de 1e dag van het weekend.  K
Ik besluit mijn weg toch maar naar beneden voort te zetten. In de woonkamer slinger ik de TV aan, zet Netflix op en zet de kids -als een goede loedermoeder behoort te doen- voor de TV. Ik realiseer me dat ik hiermee een stoot aan moeders achter me aankrijg die het niet verantwoord vinden om je kinderen (zeker in de ochtend) voor de TV te zetten. “Heeeeel slecht voor de oogjes, TV kijken” hoor ik ze zeggen. Laatst kreeg ik dit namelijk van een kindje te horen dat papa en mama altijd zeggen dat TV kijken heeeeeel slecht is voor de ogen. “Nee, heel de week je kind naar de Voor Schoolse Opvang, school en daarna naar de Buiten Schoolse Opvang brengen, omdat je beide allebei carrière (??) wilt maken niet? En je kind nog niet op zwemmen of een andere sport mag, omdat papa en mama heel de week heeeeel druk zijn met zichzelf is wel goed?”
Ah fin, ik loop de keuken in en besluit om voor mezelf eerst eens een lekker Latte te maken. Zittend bij het keukenraam met mijn Latte, kijk ik naar buiten. Het sneeuwt! Wat een heerlijk gevoel, even denk ik terug aan de afgelopen wintersport vakanties. Het lijkt alweer zo lang geleden.
Na het verorberen van mijn Latte, smeer ik wat boterhammetjes voor de kids en geef ze –wederom voor de TV- hun boterhammen. Gelukkig, hebben we nog steeds geen nieuwe bank gekocht!  😉
Vandaag gaan de kids met alle neefjes en nichtjes naar een Indoor Speelhal in Helmond. Wat hebben ze er zin in… En mama? Die geniet nog even van de rust. Met een muziekje aan op de achtergrond om de stilte te doorbreken, besluit ik om maar eens te beginnen aan mijn things2do lijstje. Want een van de zeldzame dagen waarop je even geen “handenbindertjes” hebt, spendeer je natuurlijk wel MAXIMUM effectief! Hop hop hop, je hebt nog 6 uurtjes om in ieder geval de helft van het lijstje af te kunnen krijgen.

Herkenbaar? Vast wel  😉

RECEPT VOOR SUPER GEZONDE EN LEKKERE MUESLIREPEN (INGREDIËNTEN VERKRIJGBAAR BIJ DE ALDI)

Een aantal dagen geleden deelde ik al de foto van mijn zelfgemaakte mueslirepen. Super handig om mee te nemen! Lekker als tussendoortje of zoals ik ‘m eet… na het sporten. Wanneer ik trek heb om te snacken dan pak ik lekker een reepje bij m’n kopje thee. Heel eerlijk… M’n Lays chips Thai Sweet Chili blijft toch wel m’n favoriet ’s avonds. 😉 En weet je wat helemaal fijn is, alles is verkrijgbaar bij de Aldi en laat ik daar nu net fan van zijn.

De ingrediënten

  • 200 gram speltmeel
  • 300 gram noten (hazelnoten, cashewnoten of een gemengde mix zonder zout)
  • 75 gram geplet lijnzaad
  • 125 gram pompoenpitten
  • 4 eetlepels chiazaadjes
  • 250 gram gemixt gedroogd fruit (abrikozen, dadels, vijgen of pruimen)
  • 150 ml gesmolten kokosolie
  • 150 ml (natuurlijke) honing
  • 4 verse scharreleitjes
  • 1/4 theelepel fijn (zee)zout
  • eventueel 4 eetlepels cacao nips

Zo maak je het

  • Verwarm eerst je oven op 170 graden
  • Doe vervolgens het speltmeel, noten, zaden, pitten, chiazaadjes en het gedroogd fruit in een keukenmachine  en meng het een aantal seconden tot een heel grof mengels
  • Voeg vervolgens de kokosolie, honing, eitjes en zout toe en mix het nog heel even door elkaar
  • Wanneer je cacao nips wilt toevoegen, meng je die met een lepel er door heen
  • Gebruik een ingevette ovenschaal of bakplaat. Zelf maak ik gebruik van mijn bakplaat met bakpapier erin. Dan hoef ik minder te boenen  😉
  • Druk met de handen het mengels plat in de ovenschaal of bakplaat. Zorg dat het ongeveer 3 à 4 cm hoog is en schuif het vervolgens voor 25 minuten in de oven
  • Na het afkoelen kun je er repen van snijden.

Tip: ik verpak ze in aluminiumfolie wanneer ze helemaal afgekoeld zijn per 2 of 4 stuks en vries ze vervolgens in. Dit gaat prima! En je hebt altijd iets gezonds te snacken in huis! Ideaal…

Smakelijk en gezond smullen maar!

P.s. Non-sponsored blog!

 

REVIEW: DE SPEELSCHUUR – DE BRANDEVOORTSE HOEVE, HELMOND

 

Bijna elke ouder is er misschien wel eens geweest. Een binnenspeelplek voor jonge kinderen. Voorheen was het niet zo mijn ding, maar ik moet eerlijk bekennen dat ik graag naar de Speelschuur van de Brandevoortse Hoeve ga in Helmond.

 

Afgelopen zondag 14.00 uur

De kindjes waren druk in de weer met hutten bouwen in huis, puzzelen, tekenen etc. Na het sporten in de ochtend haalde ik snel mijn boodschappen en thuis gekomen konden we direct even lunchen. Na de lunch maakte ik zelf overheerlijke mueslirepen (het recept krijg je nog van me!).
De kids mochten kiezen wat we die middag zouden gaan doen. En zoals heeeeeel vaak werd het De Speelschuur. Bij aankomst bleek het redelijk druk, maar gelukkig waren er meer dan voldoende zitplaatsen.

 

Voor de kleine kinderen
Het fijne van De Speelschuur is dat het een volledig afgesloten ruimte is, waar kleine kinderen niet zomaar naar buiten kunnen. Voor de allerkleinste hebben ze zelfs een apart plekje waar ze lekker kunnen kruipen, klimmen, klauteren, glijden en in de ballenbak kunnen spelen. De wat oudere kinderen kunnen gebruik maken van de grote speelplek. En geloof me… die is groot! En uitdagend!
Ook staan er tal van kinderenboxen waar je de allerkleinste in kunt leggen / zetten om even te spelen.
Wat helemaal een top-service is… in de toiletten is er een aparte grote verschoningsruimte met een grote luieremmer, wastafel om direct je handen te wassen en staat er zelf een mandje met luiers, mocht je deze vergeten zijn of door je dag voorraad heen zijn.  Wat een service, toch?

 

Voor de grote kinderen

Voor deze groep is er een aparte grote en uitdagende speelplek. Het ziet er allemaal tiptop uit! Meerdere (grote) glijbanen, een enorme ballenbak met een “ballenstofzuiger”.  Deze stofzuiger zuigt alle ballen die je erin stopt op en “spuugt” ze helemaal boven in de speeltoren weer uit, zodat al die leuke gekleurde ballen over de matten weer naar beneden rollen. Super leuk! Ook is er een grote ruimte waar je met plastic blokken kunt spelen, zijn er slingers waaraan de kids kunnen vieren en zijn er kleine autootjes waar ze zich in een radend tempo op voort kunnen bewegen.

 

Voor de papa’s en mama

Naast dat ze fijne grote tafels met banken hebben, kun je hier ook lekker iets drinken. Denk bijvoorbeeld aan een lekkere Latte, verse muntthee of zelfs een lekker wijntje voor in de middag. Mocht je honger hebben, dan kun je een lekkere borrelplank nemen (Sten is hier helemaal weg van!). Ook hebben ze diverse vers belegde broodjes, tosti’s, uitsmijters of iets voor de nog grotere trek zoals een lekkere saté met frietjes. Wij hebben bijna alles al van de kaart geprobeerd en alles is goed en je betaalt een nette prijs.
Uiteraard is er aan de kinderen gedacht. Van een zacht broodje met jam, pannenkoeken, ijsjes, snoepjes tot een stuk vers fruit… alles is aanwezig. Als je een bezoekje brengt aan De Speelschuur dan weet je zeker dat het je aan niets ontbreekt.

 

Afgelopen zondag 16.30 uur

Een Latte, muntthee en een rood wijntje verder is het na tweeëneenhalf  tijd om naar huis te gaan. De kindjes met tegenzin overigens. Zij kunnen zich hier wel een hele dag vermaken!  Sten is bijna 7 jaar en vindt het hier echt geweldig. Sterker nog, we komen hier al bijna 6 jaar, doordat het zo geschikt is voor de allerkleintjes.

 

 

Over De Brandevoorste Hoeve – De Speelschuur 

Meer weten? Check de site.

#nosponsoring

Bron afbeeldingen: www.debrandevoortsehoeve.nl

THE BITCH VAN DE TOKO

 “Wel iets meer vrouwen in top bedrijfsleven, maar nog veel te weinig”

Ho, wacht even. Dit moet ik even gaan lezen!

“Uit het onderzoek blijkt dat de raden van bestuur van grote bedrijven eind 2016 voor bijna 11 procent uit vrouwen bestonden. In 2012, voor de invoering van het streefcijfer, was dat ruim 7 procent. De raden van commissarissen bestonden eind 2016 voor zo’n 15 procent uit vrouwen. Vier jaar daarvoor was dat een kleine 10 procent. Uit het onderzoek blijkt verder dat 70 procent van de bedrijven halverwege 2017 nog geen enkele vrouw had in de raad van bestuur, en dat 50 procent geen vrouw had in de raad van commissarissen.” Bron: NOS

Regionale organisaties

Uit onderzoeken is bekend dat organisaties met een mix van mannen en vrouwen in de top beter presteren dan ondernemingen met uitsluitend mannen aan de top. Kijkend naar de grote regionale bedrijven als VDL, DAF, ASML etc. zitten geen (of heel weinig) vrouwen in de raad van bestuur of hoofddirectie.

De realiteit?

En nu vraag ik me echt af, komt dit uitsluitend doordat vrouwen minder geschikt zijn of gezien worden als minder geschikt? Ergens bekruipt mij het gevoel dat een heleboel vrouwen helemaal niet de ambitie heeft om een toppositie of in het hoger management terecht te komen. Ik klap nu even ongenuanceerd uit de school…

In een eerdere peiling onder Nederlandse topbestuurders werd aangegeven dat zij vonden dat vrouwen aan de top te weinig vrouwelijke kwaliteiten hebben, zoals het aanvoelen van hun omgeving en enige vorm van zelfreflectie. Als ik kijk naar bereikte posities van topbestuurders of functies in het hoger management, dan kan ik vrij makkelijk concluderen dat mannen echt niet uitblinken in deze kwaliteiten. Sterker nog, voor mij is het al bewezen dat je zonder deze kwaliteiten het behoorlijk ver kunt schoppen. 😉

Masculiene organisatiecultuur de boosdoener?

In een masculiene organisatiecultuur leven mensen om te werken. Successen behalen, prestaties, geld en erkenning zijn belangrijke doelen. Het bereiken van succes in het werk geeft persoonlijke voldoening, aanzien en macht. De beste worden is de norm; de meest getalenteerden worden gestimuleerd, de zwakkeren moeten op eigen kracht proberen bij te blijven. Mensen hebben de neiging om hun eigen werk te overschatten, en leidinggevenden horen besluitvaardig en agressief te werk te gaan. Zou hier wellicht het probleem liggen waarom er zo weinig vrouwen aan de top staan?

The Bitch

Vrouwen die ambitieus, doortastend en volhardend zijn worden snel bestempeld wordt als de BITCH van de toko. De mannen in mijn omgeving worden om deze zelfde kwaliteiten op handen gedragen. Ook vreemd toch?
Ik zie zelf ook wel dat een heel aantal vrouwen er niet leuker op is geworden bij het behalen van een bepaalde positie. Maar zou dit niet kunnen komen doordat vrouwen met macht bang zijn om de soortgenoot te helpen? Er zijn organisatie die bewust vrouwen aan de top nodig hebben. Simpelweg om andere vrouwen omhoog te trekken. In een organisatie waar gelijkheid wordt nagestreefd klopt dit. Maar in een masculiene organisatiecultuur bestaat de kans dat een hooggeplaatste vrouw haar soortgenoten nog meer benadeelt dan een man al zou doen. Overigens is het voor mij wederom bewezen dat mannen op bepaalde posities zich hetzelfde gedragen ten opzichte van vrouwen.

Het gezin als belemmering

Als ik kijk naar mijn jonge gezin is het voor mij geen reden waarom ik niet een andere functie of positie zou willen bekleden. Mijn kinderen zijn niet de belemmering in mijn carrière. Maar ik wil als vrouw én moeder een goede balans in mijn leven. Dat betekent dus ook dat ik deze balans tussen mijn privé-tijd en carrière zoek. Ik wil een bepaalde mate van vrijheid genieten, een rijk sociaal leven hebben en tijd voor mezelf. Dit is voor mij net zo belangrijk (okay, het is ooit helemaal anders geweest) 😉 als een inhoudelijk uitdagende functie in een mooie organisatie. Daarbij komt ook dat ik geen behoefte heb om me te profileren in een haantjescultuur, mijn creatief vermogen belemmerd wordt door politiek geneuzel en je als vrouw toch altijd tegen een bepaalde ongelijkwaardigheid moet opboksen.
Kijkend naar vele topposities en hoger management rollen om me heen, zie ik – vaak in een masculiene organisatiecultuur – het altijd bereikbaar zijn, belachelijk veel uren maken, veel stress, veel verantwoordelijkheid en nog meer verantwoording afleggen. Al deze functies worden meer dan fulltime ingevuld en dat is nauwelijks te combineren met een gezin.

Zou het zo kunnen zijn dat de uitdaging helemaal niet zit om vrouwen aan de top te krijgen? Maar meer in hoe deze functies worden ingevuld.

Super vet! Toch?

Want zeg nu zelf… hoe super vet zou het zijn als je als vrouw om je inhoudelijke kwaliteiten, het kunnen inspireren van je werkomgeving, het handelen vanuit je hart, niet vanuit een hiërarchie mensen in beweging zet, maar vanuit hun intrinsieke motivatie, je in vrijheid met een goede balans een functie kan bekleden waar jouw hart sneller van gaat stromen!

I want to, count me in!  🙂

p.s. Lieve topbestuurders en managers, lees dit artikel met een kleine knipoog. Uiteraard zijn wij werkende vrouwen nergens zonder jullie  😉

 

SKIËN MET DE ALLERKLEINSTE?

Om bij weg te smelten, al die kleintjes die helemaal ingepakt de pistes afkomen. Zo aandoenlijk en zo stoer! Wij houden enorm van de wintersportvakanties en genieten echt van deze trips. Sinds een aantal jaren gaan onze kids natuurlijk ook mee. Helemaal leuk! Maar hoe weet je nu wanneer je kindje klaar is om op skiles te gaan? En waar let je dan op en houd je dan rekening mee? Ik neem je mee in ons avontuur!

Leeftijd

De meeste skischolen hebben een peuter / kleutergroepje. Kinderen tussen de 3,5 en 5 jaar oud kunnen op een speelse manier de beginselen van het skiën leren. De meeste skischolen zijn hier helemaal op ingericht en hebben verschillende leuke kinderactiviteiten gepland zijn. We hebben met kerst gezien dat bij de skischool in Lermoos de allerkleinste tussen de middag en soort van snuffellesje kunnen krijgen. De skileraar of lerares gaat dan met de “mini’s” heel leuk en vrijblijvend te werk. Dae heeft met kerst ook 2 x een uurtje zo’n les gevolgd. Zij was nog geen drie jaar, maar wilde graag net als grote broer Sten op de latjes staan. We hebben echt genoten van haar snoetje. Zo trots als een pauw dat ze ook het bergje op skietjes af mocht komen. Nu denk je misschien, is dat niet veel te jong? Bij jonge kinderen is de motorische ontwikkeling nog in volle gang. Het ene kind is verder dan het andere. Iedereen leert op zijn eigen tempo. Wij hebben niet gekeken naar een bepaalde leeftijd. Deze skischool had de mogelijkheid om een uurtje te kunnen lessen en Dae had zichtbaar veel plezier in het skiën. We hebben echt per dag beoordeelt en haar gevraagd of ze weer op les wilde. Afgelopen krokus vakantie heeft ze bijvoorbeeld wel op haar skietjes gestaan en een paar keer wat gegleden, maar verder niet gelest. Ook prima… We bekijken hete gewoon per dag.

De les

De beginnertjes starten op de kinderweide van de skischool. Hier worden spelletjes gedaan, gedanst en gespeeld. Alles om elkaar en de ski’s te leren kennen. De ski’s zelfstandig aan en uit doen, lopen en stukjes glijden met 1 ski, dat soort activiteiten. Er wordt veel aandacht besteed aan glijden en balans houden. Dat heb je natuurlijk nodig om überhaupt overeind te blijven ;). Vervolgens leren ze het remmen in een pizzapunt. Na een aantal dagen kunnen sommige al wat bochtjes maken. Maar ook hier geldt hetzelfde, ieder kindje op zijn of haar eigen manier en tempo. Het moet wel leuk blijven!

 

Skischool en leraren

In grote skidorpen zijn vaak meerdere skischolen. Let bij het selecteren van een skischool niet alleen op de prijs. Het belangrijkste is misschien nog wel de locatie van de kinderweide. Andere factoren waar je op kunt letten zijn bijvoorbeeld de lestijden, kun je dagdelen boeken of alleen hele dagen, hoe is het middageten geregeld etc.

De meeste skigebieden hebben leraren die Nederlands spreken. Wij hebben zelf ervaren dat het erg fijn is voor de kinderen om een Nederlands sprekende leraar te hebben. Het is fijn wanneer ze elkaar goed begrijpen. Zeker wanneer je kindje misschien wat onzeker is. Sten heeft ook een Duits sprekende leraar gehad, zat met alleen maar Duitse kinderen met een leeftijdsverschil van 5 jaar in een klasje. Nou, geloof me… het plezier was binnen 1 dagdeel al stukken minderen. Wij hebben dan ook snel besloten om hem terug te laten plaatsen naar een lager niveau, maar wel met kindjes van zijn eigen leeftijd en een Nederlandse skileraar. Gelukkig had hij snel het plezier weer terug gevonden.

Laatste tips

Zorg voor goede kleding en materialen. Een wintersport vakantie is al een dure bezigheid, bespaar niet op deze dingen. Je vakantie valt echt in duigen wanneer je kids koude handen en voeten hebben. Wij hebben daarom voor ze kwalitatief goede wanten en sokken. Je betaalt inderdaad wel iets meer, maar we hebben ook ervaren wat het verschil anders is. Zelf zweer ik bijvoorbeeld bij de skisokken van Falke. Heel de familie inmiddels dus op Falke sokken 😉  Zorg voor een goed passende skischoen en droog ze elke dag op de schoenverwarming. Eventueel kun je de binnenschoen er nog uithalen.

Er zijn nog zoveel meer tips om te delen! Overweeg je binnenkort of misschien wel volgend skiseizoen om je kids naar de bergen te gaan? Zorg dat je goed voorbereid bent! Kindjes blij, ouders blij. It’s as simple as that! 🙂

HET LEED DAT ZWEMLESSEN HEET

Kijk, niemand die mij hier OOIT voor heeft gewaarschuwd. Zwemlessen… Broeierige inspiratie loze ruimtes, huilende kinderen, onmogelijke korte zwemtijden, nukkige chagrijnige ouders. Iedere ouder krijgt er mee te maken! Kan iemand mij dan uitleggen waarom de meeste zwemscholen hier nog nooit iets leuks van hebben geprobeerd te maken voor de ouders?

Mijn eerste keer

In ons dorp is weinig keus aan zwemscholen. Bijna op de automatische piloot koos ik jaren geleden, zoals vele in het dorp voor de zwemschool waar de meeste naar toe gaan. En zo begon ik, of eigenlijk ons manneke aan de eerste zwemlessen. Bij binnenkomst herkende ik direct de voordeur, het entree, het te steile enge trapje, de kleedhokjes. Maar het meest herkende ik nog wel de temperatuur. Bloedheet! Okay, de volgende keer maar iets minder warm aankleden als we naar de zwemles toe gaan. Vol goede moed daalde ik een ander trapje af, slingerde de deur open en werd direct door de badjuf net iets te bot toegesproken. “De deur dicht! Alle warmte gaat eruit! Je MOET wachten totdat hij wordt opgehaald.” Wat een warm welkom voor 100 euro per periode. Dat noem ik nou niet echt een positieve klantervaring. Mijn eerste zwemles was eigenlijk alles behalve een vriendelijk goed geïnformeerd ontvangst.

Nog een lange weg te gaan

Vol enthousiasme starten we in het extra-versneld-zwemmen-programma. 2 keer per week een uurtje zwemmen, waardoor we in een redelijk rap tempo misschien klaar zouden zijn met het leed dat zwemlessen heet. Al snel werd dit terug geschroefd naar 2 x per week een half uur. Tegenslag op tegenslag kregen we te verduren. Oorontstekingen, buisjes, arm gebroken, weer oorontstekingen etc. Het zicht op de diploma’s bleef maar opschuiven. Gelukkig had Sten geen hekel aan zwemmen, maar telkens schoven zijn zwemgenootjes door naar een ander badje en moest hij hetzelfde badje overdoen of kon een aantal weken niet zwemmen.

Loedermoeders

En dan de loedermoeders. Of eigenlijk ouders…. “Is je zoontje nog steeds aan het zwemmen voor zijn A-diploma?” “Ach, zit je zoontje nog steeds in badje 2? Ons Pietje mag volgende week op voor zijn diploma!” “Wat zijn jullie al tijden bezig hè?” Niet te doen… Ik heb vaak op mijn wang moeten bijten en heel vaak diep moeten zuchten. Kijk, dat ik zwemlessen en kriem vind, wilt nog niet zeggen dat we continue kinderen met elkaar moeten vergelijken, toch? Ieder zwemt op zijn of haar eigen manier en tijd.

Tips

Heb jij een kindje wat binnenkort gaat starten?

  1. zoek een fijne zwemschool. Loop niet achter de kudde aan en kies niet alleen maar voor de dichtstbijzijnde, maar kies bewust een fijne goede zwemschool die bij je past en waar jij ook een goed gevoel bij hebt. Je brengt er genoeg tijd door en geld heen om er een positieve ervaring aan over te houden.
  2. Houd rekening met je kleding. Het is bloedje heet, neem dat nu van me aan!
  3. Geen strakke kleding. Warme net afgedroogde kinderlichaampjes en leggings, skinnies gaan niet samen. Voor je kind niet fijn, maar voor jezelf nog veel minder, geloof me  😉
  4. Denk goed na over het tijdstip waarop je je kids wilt laten zwemmen. Juist op een “korte” schooldag? Besef je dan dat het speelmiddagje er wellicht bij in schiet. Zaterdagochtend? Lijkt mij heerlijk! Alhoewel?? Feestje gehad de avond ervoor?  😐

Next time

1 ding is zeker…De volgende keer ga ik het anders doen. That’s for sure! Dat ga ik opzoek naar  een modern zwembad waar je als ouders ook even heerlijk kunt genieten van een Latte Macchiato, terwijl je ondertussen je social media bijwerkt en af en toe een blik kunt werpen om te kijken hoe gaat het zwemmen vooruit gaat. Waar je stiekem plannen maakt wat je met je tijd kunt gaan doen na het behalen van de diploma’s. Bestaan deze eigenlijk wel? 😉

 

(TE) GEKKE GROENTE EN FRUIT

In de wereld verspillen we meer dan 30% van al ons voedsel dat we met elkaar produceren. En wist je dat zo’n 10% van het groente en fruit wordt verspild omdat het niet voldoet aan de looks die wij als consument verwachten? Ongelooflijk toch? Want is het zo dat een paprika, aardbei of komkommer minder goed smaakt als het niet de perfect gewenste vorm heeft? Is smaak, versheid en een gezond product niet vele malen waardevoller dan bijvoorbeeld de vorm? We hebben met elkaar ervoor gezorgd dat kwaliteit van onze groente en fruit beoordeeld wordt op basis van looks. Zo ontzettend jammer, zeker in een tijd waarin voedselverspilling niet meer nodig is.

Facts

Even een aantal facts voor je op een rijtje:

  • 1 miljard mensen heeft honger in de wereld
  • Voedsel wat in de VS verspild wordt is is genoeg om deze mensen te voeden
  • Een derde van de totale voedselproductie verspillen. Dat is goed voor  1,3 miljard ton.
  • In Nederland wordt er voor 4,4 miljard euro aan voedsel verspild van oogst TOT consument!

Word Food Clock

Aardig wat van alles wat wordt oogst, haalt het schap in de supermarkt niet eens. Misschien realiseer jij je niet hoe groot de impact van voedselverspilling is. Dan heb ik een mooie eye opener voor je! World Food Clock laat je in een oogopslag zien hoe groot  de verspilling van voeding en gewassen is in de wereld. Bekijk maar eens waar de teller op staat nu het lezen van heel dit artikel. Ik weet zeker dat het je zal choqueren!

VitaMini’s

Waarschijnlijk heb je het zelf niet meer in de gaten, omdat we zo gewend zijn het perfecte stukje groente en fruit in het schap te zien liggen. Om ons heen staat veel in het tegen van het “mooie” stukje fruit of groente. Kijk bijvoorbeeld naar de campagnes van de LIDL. Lidl is al 6 keer uitgeroepen tot “de beste supermarkt in groente en fruit”. Om dit te ondersteunen lanceerde de Lidl de VitaMini’s campagne, ondersteunt met een nieuwe commercial:

Leuke commercial, leuke campagne toch? Voor mij 1 grote MAAR… Waar is het element “smaak” in deze commercial? Het begint eigenlijk al bij de boer, de teler van het fruit of de groente. Deze beoordeelt de kwaliteit (formaat, kleur, schil etc). Vervolgens wordt in het oogsttraject een selectie gemaakt op formaat, gewicht of afmeting. Uiteindelijk pikken wij in het schap ook nog het mooiste appeltje eruit. Veelal wordt er vanuit het grote supermarkt concern of de inkooporganisatie erachter een bepaald ras opgelegd bij de teler. Dit ras wordt geselecteerd op bijvoorbeeld een lange versheid, een constante vorm of een goede kleur. De consument heeft bijvoorbeeld in de keuze van aardbeien, maar 1 soort om te kiezen. Best vreemd eigenlijk als je weet dat er tientallen moderne aardbeienrassen zijn, allemaal met hun eigen smaak.

Mooie initiatieven

Gelukkig zie ik ook kleine bewegingen in de goede richting. Kijk naar de De Buitenbeentjes van de AlbertHeijn. En ander heel mooi initiatief is die van Kromkommer. Hun missie?

“Het redden van al het kromme groente en fruit dat anders niet op ons bord zou belanden.”

“4 Pijlers
De verspilling van groente is een probleem dat niet op zichzelf staat. Het is een symptoom van een voedselketen die niet goed functioneert. Om de verspilling écht op te lossen, moet ook gewerkt worden aan een betere keten.
Kromkommer gelooft in een voedselketen die genoeg, gezond, lekker, eerlijk en duurzaam voedsel maakt voor iedereen. Waarin met transparantie, respect en vertrouwen voor elkaar en de wereld wordt samengewerkt. Wij hebben vier pijlers geformuleerd die volgens ons onderdeel zijn van die betere voedselketen. Zij vormen de basis van al onze activiteiten:

  1. Een nieuwe definitie van kwaliteit. Smaak, gezondheid en veiligheid zijn indicatoren van de kwaliteit van groente en fruit. Zogenaamde perfecte looks zijn dat niet. Bestaande Europese handelsnormen moeten verruimd worden en de consument en retailer moeten hun drang naar ‘perfectie’ los laten. Wij gaan voor diversiteit in het schap. Eenheidsworst is saaaaai.
  2. Een eerlijke prijs voor iedereen in de keten. Iedere speler in de keten van boer tot bord verdient een eerlijke prijs. Producten mogen niet structureel onder de kostprijs verkocht worden. Niet alleen de opbrengst moet eerlijk verdeeld worden, ook de (maatschappelijke) kosten. Denk bijvoorbeeld aan verspilling die ontstaat bij de teler doordat een klant op het laatste moment afzegt. Zo worden alle partijen gemotiveerd om samen na te denken over beter en efficiënter produceren en minder verspillen.
  3. Weet van wie je eet. Transparantie moet het uitgangspunt zijn. De teler en de uiteindelijke afnemer kennen elkaar vaak niet. Als teler, afnemer en consument elkaar kennen, wordt elkaar meer gegund. Ook de consument moet altijd kunnen herleiden waar het product vandaan komt.
  4. Met elkaar. Bouwen aan duurzame langetermijnrelaties staat voorop. Niet alleen tussen de schakels in de keten, maar ook tussen bijvoorbeeld boeren onderling en tussen consument en boer. Door beter samen te werken ontstaat er commitment tussen ketenpartners en kunnen vraag een aanbod beter op elkaar afgestemd worden.”(bron: Kromkommer)

Momenteel maakt het team achter Kromkommer zich hard voor verschillende groentes, waar wie zegt dat zij met zo’n mooie missie in de toekomst niet ook voor fruit, vlees of voeding in de breedste zin van het woord gaan acteren.

Ugly Emoji’s

En wat dacht je de initiatieven van Hungry Harvest? Dit is een Amerikaanse start-up die imperfecte groente en fruit voor een lagere prijs verkoopt. Ze hebben ook de eerste ‘lelijke’ groente- en fruitemoji gemaakt, zodat consumenten kunnen wennen aan het idee dat  niet alle groente en fruit er hetzelfde uit zien en dat ze best imperfect mogen zijn. Het bedrijf hoopt dat de plaatjes van bruine peren, gedraaide wortels en mislukte aardbeien ervoor zorgen dat gebruikers eerder geneigd zijn om producten te eten die er misschien niet perfect uitzien, maar wel lekker smaken. Voor iOS kun je de imperfecte fruit en groente emoji’s hier downloaden. En voor Android? Dat pluis ik nog even uit…

En tot die tijd ik maar het perfecte emoji appeltje  😉

 

 

KANKER, IK HAAT JOU!

Vandaag ben ik geblokkeerd. Ideeën genoeg, maar het komt niet uit mijn vingers. Mijn gedachte zijn bij een mooie, lieve moeder die eigenlijk midden in het leven zou moeten staan. Ik besluit vandaag anders. Vandaag richt ik me op jou, k*t kanker!

Kanker,

Ik weet niet hoe ik moet beginnen. Ik zoek naar woorden,  woorden die ervoor zorgen dat wij niet met ruzie uit elkaar gaan en jij al op dit punt besluit om niet meer verder te lezen.

Ik graaf in mijn verleden… Volgens mij kwam jij voor het eerst voorbij in mijn puber jaren. Ik zag hoe een lieve bijzondere vrouw in mijn leven de diagnose kreeg. Borstkanker! Wat zag ik iedereen worstelen in haar omgeving met dit nieuws. Hoe moet het toch verder? Met een beetje geluk aan haar zijde, goede artsen en een dosis positiviteit parkeerde zij jou. Niet wetende op dat moment dat jij weer toe zou slaan. Op een moment dat iedereen weer hoop had! Jaren later… een gezinnetje verder. Hoe oneerlijk is het geweest dat 2 jonge kinderen en een lieve man afscheid moesten nemen. Je was niet te verslaan. Oersterk! Ik haat het…

Al heel snel was jij daar voor de tweede keer in mijn jonge jaren als net volwassen meid. Jij maaide zo het vertrouwen dat ik had in het ijzersterke fysiek van een voorbeeld man in mijn leven weg. Zonder enig pardon, zonder maar een beetje rekening te houden met het feit dat ik deze lieve man nog heel lang nodig had. Ik mag van geluk spreken dat het geluk aan zijn zijde was. Hij liet me zien dat soms, heel soms iemand sterker is, k*t kanker!

Bekenden van me vochten tegen jou. Sommige hadden geluk, andere heel veel pech. Bijzondere mensen overleden, kinderen stonden huilend afscheid te nemen van hun lieve moeder. Jij deinst nergens voor terug. Zonder pardon sla jij om je heen. Rekening houden met helemaal niemand. Ik ken niemand in mijn omgeving die zo slecht is. Jij bent in en in EVIL! 

Er aan denkend dat niet ver van me vandaan een lieve, mooie moeder vecht voor wat bonustijd, kan ik geen positief woord aan je wijden. Haar kinderen, man, ouders, broer & zus, schoonfamilie, vrienden, collega’s… zelf minder bekenden, iedereen is intens verdrietig. Hoe bestaat het dat iemand die zoveel mee heeft moeten maken, ook jou nog op bezoek krijgt? “Gewoon pech”
Hoor je dat… gewoon pech! Want zo is, je hebt in de strijd tegen jou gewoon geluk of heel heel heel veel pech. Een flinke dosis geluk aan je zijde heb je nodig om jou de deur te wijzen. Niet te doen…

Met een klein beetje hoop, typ ik mijn laatste woorden voor vandaag. Hopende dat iedereen wat meer geluk kan krijgen in het leven en heel wat minder domme PECH.

 

🙁