SCHOPJES, EXTRA KILO’S EN HUMEURIG ZIJN | ZWANGERSCHAPSUPDATE #24

Vanaf nu ga ik jullie regelmatig meenemen in een zwangerschapsupdate waarin ik vertel hoe het met mijn zwangerschap gaat. Je leest het allemaal! Inmiddels zit ik in mijn 24ste week en het komt allemaal steeds dichterbij! Het begint ook steeds spannender te worden. Nog maar 3 maandjes en dan sluiten wij een wereldwondertje in onze armen. Hoe bijzonder! Lees je mee?

De baby

Ik voel heel duidelijk dat de baby met de beentjes naar beneden ligt. Ik kan me eigenlijk niet meer herinneren of ik dit bij Sten en Dae ook zo sterk heb gevoeld. Toch maar eens vragen hoe dat precies zit als ik bij de verloskundige ben. Duidt dit op een stuitligging of komt er nog een periode waarin de baby van positie gaat wisselen?

Schopjes

Het blijft grappig om op telkens op dezelfde tijdstippen de baby te voelen bewegen in je buik. Elke nacht word ik er wakker van. Zo ook vroeg in de ochtend. Dae heeft weinig interesse voor zo’n bewegend mensje in mijn buik, maar Sten voelt regelmatig aan mijn buik en vraagt dagelijks of de baby nu al wakker is.

Fysiek

Deze zwangerschap is zoveel zwaarder dan de anderen. Ik ben natuurlijk bijna 8 jaar ouder dan bij de eerste en de zwangerschappen hiervoor zorgen er ook voor dat ik toch minder sterk ben denk ik. Mijn bloeddruk blijft nog laag en dat zorgt er voor dat ik regelmatig sterretjes zie, duizelig ben of (dreig) flauw te vallen. Ik word ook regelmatig terug gefloten door mijn lijf dat ik te veel heb gedaan. Afgelopen donderdagavond heb ik zo’n hevige pijn in mijn buik gehad, dat ik toch wel een beetje stress kreeg. Ik was alleen thuis met de kids en dat werkt dan ook niet echt mee. Gelukkig is het in de loop van de nacht weg getrokken en heb ik toch nog een paar uur goed kunnen slapen. Deze week staat er nog een suikeronderzoek op de agenda. Meer daarover lees je in de volgende update!

Gewicht

Okay, ik kom vele malen meer aan dan bij de andere zwangerschappen. Bij Sten kwam ik in totaal 11 kilo aan, bij Dae 14 kilo. Momenteel ben 7 kilo gegroeid. Waar stopt dit? 😉

Zwangerschapskwaaltjes

Ik ben in het begin van de zwangerschap heel veel ziek geweest. Bij de andere zwangerschappen was dit ook al het geval. Ik kan niet echt zeggen dat ik veel last heb van kwaaltjes, ik neem maar zoals het komt. Maar wat wellicht heel herkenbaar is… midden in de nacht wakker liggen van het vele piekeren, ontzettende drang naar bepaald voedsel, chocolade en met momenten echt humeurig zijn… Sorry allemaal 😉

Heb je nog specifieke onderwerpen die je graag terug leest in mijn volgende zwangerschapsupdate? Please comment!

GUILTY PLEASURES…

Oh oh oh… mijn guilty pleasures tijdens mijn zwangerschap! Ik krijg zo vaak de vraag of ik “” last” heb van rariteiten tijdens mijn zwangerschap. Vandaag deel ik ze met je… En ze zijn nu eenmaal niet allemaal even charmant. Je bent dus gewaarschuwd 😉

  • Eindeloos Instagrammen en Pinterest afstruinen op zoek naar leuke dingen voor de baby en voor in huis. Om vervolgens niets te kopen…. Hoe erg is dat!
  • Verslaafd aan mijn Almhof VOLLE (OMG!) kwark Spaanse Sinasappel. Bekers gaan er in de week doorheen. Gelukkig telt het maar 138 kcal per 100 ml. 😉
  • Veels te veel eten. “Ik MOET voor twee eten!”. En vervolgens klagen dat ik te veel ga wegen… oeps!
  • Chocolade! Eigenlijk wel pas de laatste weken, maar ik kan zo een halve reep in mijn eentje naar binnenwerken. En soms verstop ik het, zodat ik ’s avonds ZEKER nog iets lekkers bij de thee heb.       😉
  • Poetsen, wassen en opruimen! Okay, ik ben van nature al een redelijke freak op het gebied van orde en netheid in mijn huis, maar nu is het nog wel een tikkeltje erger geworden. En de drang om op te ruimen en alles ruim van de voren te plannen is daar nog eens in het kwadraat boven op gekomen. Nesteldrang, toch?
  • Geen zin meer hebben om me echt mooi te kleden en er werk van te maken. Normaal ben ik ook niet zo’n tut maar ik vind het wel fijn om er leuk en verzorgd bij te lopen en kan hier ook echt aandacht aan besteden. Nu moet ik mezelf echt dwingen om er een beetje werk van te maken.
  • Keeping up appearances! Daar ben ik al goed in, maar nu misschien nog wel meer. Ik wil niet zo snel laten zien dat het soms echt wel zwaar is, of dat ik slechte dagen heb. Het voelt als een zwakte bod. Dat lees je ook in dit blog.

Dit zijn een aantal van mijn guilty pleasures. Zijn dit herkenbare quilty pleasures? Erg benieuwd naar die van jullie!

ZWANGER EN GEEN ROZE WOLK?

Het heeft even een tijdje geduurd na mijn laatste blog, maar we zijn er weer! Zoals de meeste weten ben ik momenteel in verwachting van ons derde wondertje. Zwanger zijn is misschien wel het mooiste wat ik heb mogen ervaren. Nieuw leven in je buik. Hoe spannend! En hoe super leuk, maar wat ben ik ziek geweest. En wat voelde ik me regelmatig slecht. En al die tijd had ik het gevoel dat daarover niet gesproken mag worden. Ik hoorde mensen in mijn omgeving al denken en zeggen: “jullie wilden een derde kindje”of “je moet blij zijn dat het je gegund is”. Maar waarom zo taboe? Dat vraag ik me nu dus af….

Je moet blij zijn dat het je gegund is…

Hoezo geen roze wolk?

Er heerst nog steeds een taboe op het feit dat je niet op die bekende roze wolk zit. Het niet ervaren van geluk, de roze wolk of extreme blijdschap, staat los van de blijdschap van de komst van een kindje. De opmerking zoals: ““jullie wilden een derde kindje” of “je moet blij zijn dat het je gegund is” zijn zo zinloos.

Veel oorzaken kunnen leiden tot het niet gelukkig zijn tijdens de zwangerschap. Zelf was ik veel ziek, had een ontzettend lage bloeddruk, voelde al snel de bekende bandenpijnen en de extreme warmte van de afgelopen zomermaanden werkten ook niet mee. Wat wellicht ook voor kan komen is de prenatale depressie. De meesten zullen de postnatale depressie kennen welke ontstaat na de bevalling. Maar een stuk minder bekend is dat een depressie ook al kan ontstaan tijdens de bevalling.

Er verandert zoveel aan je lichaam tijdens een zwangerschap dat dit heel intensief is. Je lichaam draait overuren, maar je hoofd wellicht ook. Ik kon in het begin van de zwangerschap uren malen over de meest simpele zaken. Maar ik kon me ook ontzettend druk maken over het feit dat ik al 2 gezonde kindjes had, een heel mooi, fijn en zorgeloos leven heb en wat me bezielt om dit in te ruilen voor een heleboel onzekerheden van een derde zwangerschap. En die gedachtes vervolgens, maakte mij met de week onrustiger. Na een goed gesprek met een ervaringsdeskundige (moeder van 3) begreep ik al snel dat ik niet de enige was met al deze vragen.

Mijn tip: maak het bespreekbaar. In mijn omgeving vond ik dat zelf heel lastig en merkte ik dat er weinig ruimte voor was. Maar mijn verloskundige heeft me prima opgevangen en ook alles er aan gedaan om me hierin te helpen. En nu… geniet ik volop! Nog een aantal maandjes genieten van al dit moois wat groeit in mijn buik!

 

ZIEKJES, FEESTJES & PARTIJTJES | WEEKBLOG #3

Genoten van een lekker lang weekend met fantastisch mooi weer! Ik houd zo van deze tijd van het jaar. Althans, als het lekker warm is!  😉 We bezochten een leuke herberg in Brabant, zijn lekker gaan uiteten met de familie en hadden nog een verjaardag! De hele week is terug te lezen in deze weekblog. Fijne  dag allemaal!

Zondag 20 mei

Vandaag is het eerste pinksterdag. Ik heb helemaal niets te missen deze dag. Bij het opstaan voelde ik me echt al beroerd en na een half uur beneden te hebben gezeten, besloot ik terug naar bed te gaan. De rest van de dag heb ik in bed gelegen en proberen te slapen. Zo´n ongelooflijke hoofdpijn en niets binnen kunnen houden. Op het einde van de dag was ik echt een totje! Gelukkig is Sander thuis, hij heeft er een leuk dagje van gemaakt met de kindjes. ´s Ochtends heeft hij Sten opgehaald bij zijn zus. Die had een logeeravondje en had het super leuk gehad met zijn kleinere neefjes. Verder lekker even naar de voetbal geweest, frietjes gegeten en de dag afgesloten met een lekker ijsje op het terras bij de ijssalon.

Maandag 21 mei

2e Pinkersterdag. Hoera, ik word redelijk fit wakker! Ik ben helemaal blij, want we hebben al zo weinig tijd met het gezinnetje. De ochtend spelen de kindjes lekker buiten en wat binnen, Sander werkt nog aan een groot issue op zijn werk en ik rommel wat in huis. Tegen de middag brengen we even een kort bezoekje aan de broer van Sander en zijn gezin en rijden we door Aarle-Rixtel. Daar zit Herberg De Brabantse Kluis. Een echte aanrader! 

We besluiten  daar lekker in het zonnetje te zitten en een heerlijke lunch te bestellen. De kindjes spelen lekker tussen de koeien. Er staan ook een aantal kalfjes die de kindjes kunnen aaien. Wat is het toch een mooie locatie. En zo fijn, alles op de binnenplaats is afgesloten, dus ze kunnen lekker zelf rondhuppelen. We hadden gepland staan om een wandeling er aan vast te knopen, maar door de warmte doen we dat maar niet. In de middag rijden we op ons gemakje richting huis en schieten nog snel langs de ijscotent in ons dorp. Thuis schiet Sander meteen de tuin in om gazon te gaan maaien, de beregening af te gaan stellen en kunstmest te strooien. Ik bereid het avond eten voor en de kindjes kijken even een filmpje op Netflix. Na het eten gaan de kindjes met Sander in bad en liggen ze er voor half 8 al in. Lekker de avond aan onszelf. We kijken de laatste twee afleveringen voor de Netflix-serie “Safe”. Vorige week zijn we van start gegaan met het kijken van deze serie, dat las je in de weekvlog van vorige week.

1e schooldag van de week is aangebroken en zoals elke maandag breng ik zelf de kindjes naar school. Vanuit school rijd ik direct door naar mijn werk. Meestal begin ik tussen 08.20 en 08.45 uur. Ik ben bijna twee weken niet op kantoor geweest, dus ik klets wat bij met mijn collega’s en spreek kort even alles door wat er de afgelopen weken is gebeurd. Tijd voor een bakkie koffie en ik start mijn laptop op om al mijn mails door te gaan nemen. Normaal gesproken doe ik dat op een van mijn laatste vakantiedagen. Ik vind het fijn om helemaal “bij” te zijn als ik weer de eerste dag op kantoor ben en vind het vaak zonde om een hele voormiddag mails te gaan doornemen. Maar helaas, zat de lader van mijn laptop niet in mijn laptoptas en werd ik dus gedwongen om het gewoon te laten wachten. En ik moet je eerlijk zeggen, dat beviel best goed! 🙂 Ik zorg dat ik meestal rond 17.15 uur a 17.30 uur naar huis rijd. De avonden met kinderen zijn als je werkt gewoon zo kort en het is zo hectisch. Ik schreef er al een keer eerder een leuke blog over: “Het helse avon(d)(t)uurtje!” Ik weet zeker dat het herkenbaar is voor de werkende ouder!

Dinsdag 22 mei

Vandaag start ik wat later al gebruikelijk op kantoor. Een extra korte week, omdat het gisteren tweede Pinksterdag was. Een leuke dag vandaag! Ik ga een bezoekje brengen aan onze monteurs van de Service Werkplaats. Om het te bedanken heb ik een taart besteld.Samen met mijn collega’s verrassen de mannen. Wat een leuke club zeg! Ze doen zeker hun naam eer aan. SERVICE werkplaats. En zo voelt het ook… Ze zijn stuk voor stuk zo behulpzaam en het is gaaf te zien dat zij graag mee werken aan mijn plannen voor goede content.  Dat verdient überhaupt een taart 😉

 

Woensdag 23 mei

Ik ben vandaag vrij en zoals elke woensdag breng ik de kindjes naar school met de auto. Ik heb nog steeds weinig energie, maar besluit toch om weer eens op mijn spinning fiets te stappen op de sportschool. Ik fiets rustig, probeer goed naar mijn lichaam te luisteren. En zo lukt het toch om een uurtje vol te maken. Thuis werk ik nog wat aan mijn blog en zoek nog wat zaken uit voor onze aankomende vakantie naar…. I B I Z A !  🙂
In de middag haal ik Sten op bij een vriendinnetje. Ze hebben heerlijk slijm gemaakt. JAK! We eten een beetje op tijd, want in de avond gaan we met bomma & bompa (mijn opa en oma) een ijsje eten in de ijssalon. Bompa is 81 geworden! Wat een leeftijd. En altijd nog fit! Wat ben ik toch een bofkont dat ik hen nog om heen heb en dat we de kans krijgen dat mijn kids mijn eigen opa en oma leren kennen.

M’n schenken op een hoop gooien…

Donderdag 24 mei

Een dag as usual op kantoor. Ik werk aan mijn content plan wat je in de vorige weekblog kon lezen. Ik werk wat langer dan normaal waardoor ik pas om 18.15 uur thuis ben. Sander is iets eerder thuis dan normaal. Hij bakt lekkere pannenkoekjes met de kids. Hij moet deze avond nog naar een zakelijk afspraak en ik ga naar het verjaardagsfeestje van bompa. Hij heeft besloten om het buiten de deur te gaan eten, dus wordt heel de familie getrakteerd op een etentje! De ochtend komt vroeg, dus om 22.30 uur besluit ik mijn bedje in te duiken. M’n schenken op een hoop gooien, zeggen Sander en ik altijd tegen elkaar 😉

Vrijdag 25 mei

Ik sta lekker op tijd op. Ik houd niet van haasten in de ochtend. Zeker niet sinds ik kindjes heb… Wij hebben dus bijna altijd tijd over in de ochtend. In die tijd mogen ze dan altijd even een filmpje kijken op Netflix. Tegenwoordig is het Dolfje Weerwolfje. Best spannend voor de kids, maar ze kunnen er geen genoeg van krijgen.

 

 

Zaterdag 26 mei

Het is nog steeds bloedmooi weer in Brabant. En daar profiteren we van! Vandaag hebben we de familie uitgenodigd om bij ons te komen BBQ-en. Ik maak (bijna) alles lekker zelf. Fruitsalade, salade van watermeloen, rode ui, munt en evt. feta en een tomaten-uien salsa met verse basilicum. In de middag doe ik even een lang tukkie. Ik heb de afgelopen week slechte nachten gehad. Ik denk met name door mijn hooikoorts. Dat hakt er in. Na mijn schoonheidsslaapje is de familie er. Er wordt gezwommen, gretig gebruik gemaakt van de waterschuifbaan in de tuin, de zandbak wordt leeg gehaald en de sproeier wordt op de trampo gezet. Van 15.00 tot 21.30 uur ging kind aan ze gehad. En wij… wij hebben heerlijk kunnen eten en lekker bij kunnen kletsen. Wat een heerlijke dag weer.

Volgende week staat er weer een nieuwe weekblog voor jullie klaar…

 

GIPSKAMER, THE US EN LEKKER BORRELEN | WEEKBLOG #2

Super leuk alle lieve reacties na mijn eerste weekblog vorige week! Zoals ik al aangaf, ik heb er met heel veel plezier aan gewerkt en het is  gewoon lekker om de week “van je af te schrijven”. Deze week ging ik weer naar kantoor na een fijne vakantie. Het was direct een super drukke week. Sander zat in de US, Sten moest weer naar het ziekenhuis, werken, bloggen, huishouden en de wil om te sporten (maar helaas…). Dat laatste heb ik ook al ruim 3 weken niet gedaan vanwege mijn vakantie en het ziek zijn tussendoor. De hele week is terug te lezen in deze weekblog. Fijne zondag allemaal. Geniet van je extra lange weekend!

Zondag 13 mei

 

Vandaag is het moederdag. En ik werd in de ochtend meteen verwend met bergen knutsels van de kids. Zo lief… Zo trots zijn ze op wat ze allebei gemaakt hebben. En dat maakt mij dan ook trots. Uiteindelijk stonden we op tijd op. Sander pakte alvast zijn spullen voor de US en voor het voetballen. Om kwart voor 10 vertrok Sander en realiseerde ik me dat ik de rest van de dag of thuis zou zitten of hem achterna kon gaan en het een voetbalzondag zou worden. Happy Mothersday!  😉
Sten verveelt zich enorm. Door zijn gips spalk mag hij veel dingen niet doen en veel dingen lukken hem niet met 1 handje. Ik besluit er even op uit te trekken en we gaan lekker met zijn viertjes lunchen. Heerlijke smoothies, taartjes en broodjes hebben ze er! Wat een goed idee van mezelf 😉 Daarna brengen we ook nog even een bezoekje aan mijn ouders. Even wat afleiding voor hem (maar ook voor mij dus). ’s Middags gaan we naar de derby voetbalwedstrijd kijken en sluiten we de dag af met lekker even frietjes eten. We soppen de kindjes nog even af in bad. Dat is best even lastig met Sten zijn arm, zeker omdat hij nog pijn heeft aan zijn arm. Kindjes lekker op tijd het bedje in en wij genieten nog even van een avondje samen voordat Sander een weekje op zakenreis is. Netflix time it is!

Maandag 13 mei

De 1e schooldag van de week is aangebroken en zoals elke maandag breng ik zelf de kindjes naar school. Vanuit school rijdt ik direct door naar mijn werk. Meestal begin ik tussen 08.20 en 08.45 uur. Ik ben bijna twee weken niet op kantoor geweest, dus ik klets wat bij met mijn collega’s en spreek kort even alles door wat er de afgelopen weken is gebeurd. Tijd voor een bakkie koffie en ik start mijn laptop op om al mijn mails door te gaan nemen. Normaal gesproken doe ik dat op een van mijn laatste vakantiedagen. Ik vind het fijn om helemaal “bij” te zijn als ik weer de eerste dag op kantoor ben en vind het vaak zonde om een hele voormiddag mails te gaan doornemen. Maar helaas, zat de lader van mijn laptop niet in mijn laptoptas en werd ik dus gedwongen om het gewoon te laten wachten. En ik moet je eerlijk zeggen, dat beviel best goed! 🙂 Ik zorg dat ik meestal rond 17.15 uur a 17.30 uur naar huis rijd. De avonden met kinderen zijn als je werkt gewoon zo kort en het is zo hectisch. Ik schreef er al een keer eerder een leuke blog over: “Het helse avon(d)(t)uurtje!” Ik weet zeker dat het herkenbaar is voor de werkende ouder!

Dinsdag 14 mei

Vandaag begint onze gastouder ook weer na haar welverdiende vakantie. Om iets voor 8 geef ik de kids een dikke knuffel en rijd ik lekker met een (fout) muziekje op naar mijn werk. De dag begint op kantoor zoals iedere andere werkdag. Inklokken (jaja, het bestaat nog!), laptop opstarten en ondertussen een bakje koffie en kop heet water halen voor mijn thee. Bij ons op kantoor moet je zelf voor je koffie en thee / heet water betalen. En dan moet je je voorstellen dat dit in een vies plastic bekertje komt en de koffie eigenlijk niet te pruimen is! Ik vraag me weleens af… +/-  6.400 medewerkers x 4 kopjes koffie / thee per dag (wat volgens mij nog weinig is) x gemiddeld 0.12 Euro per plastic bekertje x 5 dagen per week x 46 werkweken per jaar = 706.560 EURO! Er zou dus zomaar ZEVENHONDERDUIZEND Euro binnen komen omdat wij zelf koffie en thee moeten betalen.
En dan nog 6.400 medewerkers x 4 kopjes koffie / thee per dag (wat volgens mij nog weinig is) x 5 dagen per week x 46 werkweken per jaar =5.888.000 miljoen plastic bekertjes.  En dat alleen al op het hoofdkantoor in Eindhoven. Al die bekertje gaan gewoon in een restafvalcontainer 🙁  Ik hoop dat er iemand zich in de organisatie eens buigt over deze cijfertjes. Al zou mijn berekening te grof zijn, dan nog is het gekkenwerk! Nu realiseer ik me dat in de fabriek de koffie en thee tijdens de pauzes gratis is. Dit geldt overigens niet voor het hele terrein. Bij ons in het gebouw is het gewoon full pull 😉

 

Woensdag 16 mei

Ik ben vandaag vrij en zoals elke woensdag breng ik de kindjes naar school met de auto. Normaal zou ik nu gaan sporten meteen, maar ik  heb de energie niet. Voel me nog steeds niet fit! Balen! Ik besluit lekker lopend naar school te gaan. Toch nog een beetje beweging. Thuis werk ik nog wat aan mijn blog, moet wat dingetjes voor mijn werk nog afhandelen en dan is het al weer tijd om Dae op te halen van de PeuterSpeelZaal. We doen samen nog even een boodschapje en besluiten wat lekkers voor bij de lunch mee te nemen. Een zak met verse chocolade croissantjes! Jummie… daar gaan mijn calorieën. 😉
In de middag spelen de kinderen lekker bij ons rondom de boerderij. Het is gewoon een heerlijk relaxte dag. Op het einde van de middag komen de neefjes even aan en wordt er nog volop gespeeld. Energie voor 10! Vandaag eten we een beetje op tijd en wanneer het tijd is om de kindjes in bad te doen, blijkt dat ik koud water heb. Ketel kapot…. Dat is balen! Pas 5 jaar oud, maar de pomp is gescheurd. 😐

Donderdag 17 mei

Op naar het werk. Eigenlijk een dag as usual op kantoor. Tijdens de lunch word ik al gebeld dat de ketel weer gemaakt is. Hulde aan Remeha! Zij kregen ’s ochtends een telefoontje en om 12 uur was de ketel alweer gemaakt en naar alle waarschijnlijkheid ook nog kosteloos! Wat een service! Op het werk ben ik de afgelopen maanden druk bezig geweest met het maken van een content strategie. Niet zomaar losse artikelen de wereld in gooien omdat dit past binnen de operationele processen van de marketing afdeling, maar structuur aan brengen aan de content vanuit een lange termijnvisie. Het maken van dit strategisch plan dwingt  je om na te denken over welke content je wanneer wilt publiceren, via welk online kanaal en wie de doelgroep is voor de content. Het heeft mij ontzettend geholpen om draagvlak te krijgen binnen de organisatie en om serieus marketing budget hiervoor vrij te maken. Momenteel zit ik in de staart van de eerste fase waarop ik moet gaan opleveren. Super spannend, maar ik ben zelf zo blij met het resultaat. Uiteraard verwacht ik bergen kritiek, weerstand en niet-begrijpende blikken. Dat past bij de organisatie wanneer we op marketingvlak buiten de geijkte paden gaan. In het verleden vond ik dat heel lastig om hiermee om te gaan. Je hebt kei hard gewerkt om iets goeds neer te zetten. Het liefst wil je dan een schouderklopje krijgen, lovende woorden of iets dergelijks. Niemand voelt zich fijn als er weinig positieve feedback op komt. Inmiddels heb ik wel geleerd dat alles moet indalen in de organisatie en dat dit vele maanden tijd vergt. Ik weet voor mezelf dat dit 200% de juiste weg is. Ik ben er van overtuigd dat een goede content strategie voor een organisatie noodzakelijk is om te kunnen groeien. En groeien kost nu eenmaal bakken met energie!

Vrijdag 18 mei

Vandaag komt Sander terug uit de US. Wat een feest, want de kindjes hebben papa echt gemist!  Voormiddag gaat Sten nog naar school, Dae gaat met opa “werken”. Samen de koeien voeren, het paard buiten zetten, de kippeneitjes uithalen en Isa de poes brokjes geven. Later komen de neefjes ook nog spelen. Tegen het einde van de middag komt Sander thuis. Helaas blijft de telefoon maar gaan met klanten, collega’s etc. Allemaal mensen die iets van hem willen. En dat is best lastig. Ik baal daar altijd van… Als je zo druk bent, dan is het wel zo fijn als je dan een paar uurtjes thuis ben, je ook echt een keer rust hebt. Later op de avond als de kindjes in bed liggen, kijken we een nieuwe serie op Netflix. “Safe”. We hebben 3 afleveringen bekeken en ik vind het echt een aanrader!

 

Zaterdag 19 mei

Vandaag spelen de kindjes lekker thuis. Wederom zijn de neefje hier, dus het is dolle boel op de boederij! Sander moet nog naar zijn werk. Door het weekje US, blijft zijn werk liggen, dus dat wordt weer even aanpoten. We hadden eigenlijk een BBQ gepland, maar het weer is niet al te best en doordat Sander heel de week van huis is geweest is er ook niets gedaan aan onze overkapping achter in de tuin. We kunnen daar normaal gesproken zo lekker zitten. Haardje aan, warmtelampen aan, muziekje erbij… Heerlijk! Voor nu hebben we gekozen om toch lekker een hapje te gaan eten in Heesch. “Bomenpark“… Ik ben er één keer eerder geweest met heel mooi weer. We hebben er toen fantastisch gegeten en heel mooi gezeten. De avondzon op het terras wegkijkend over het water! Super… Dit keer hebben we weer geweldig gegeten. Een echte aanrader!

Volgende week staat er weer een nieuwe weekblog voor jullie klaar. Fijne zondag & maandag allemaal!

 

MIJN GROOTSTE OPVOEDING STRUGGLE

Mom zijn… Het gaat me eigenlijk heel goed af. In veel gevallen vind ik dat ik vaak te kort schiet. Zeker op zakelijk vlak, heb ik altijd het idee dat er meer in gezeten had. Niet eens misschien omdat het echt zo is, maar omdat ik de eigenschap heb om altijd maar de lat (te) hoog te leggen. Dat is het aard van het beestje en ergens ben ik ook zo opgevoed.

“och meidje toch, hoe kwam het dat het niet ging?”

Opvoeding

Ik heb altijd heel fanatiek wedstrijden met mijn paard gereden.  Na elk concours belde ik altijd mijn opa & oma op om te vertellen welke plaats ik was geëindigd. Heel vaak waren dit 1e of 2e plaatsen, maar als ik dan ooit 4de werd van de 35 ruiters, dan kwam er steevast: “och meidje toch, hoe kwam het dat het niet ging?” Zessen op school, waren nooit genoeg. Mijn rapport kon altijd beter. Werken kon altijd meer. Best bijzonder als ik er nu zo over nadenk. Maar goed, het is me dus met de paplepel in gegoten.

Die verdomde kokosmat

Ik houd zelf heel erg van lekker eten. Eten in het algemeen vind ik niet zo bijzonder, maar van lekker eten kan ik echt genieten. Koken en vooral gezond koken, vind ik super om te doen. Maar dan… die kindjes die niet willen eten! Ik vind dat oh zo lastig om daar mee te dealen. Nu moet je weten dat ik vroeger als kind een hele hele hele slechte eter was. Elke avond zat ik met mijn bordje eten op de kokosmat in het koude halletje bij de voordeur. Als het tijd was om naar bed te gaan, mocht ik van de kokosmat afkomen, werd mijn eten weggegooid en kon ik naar boven vertrekken. Ik kan me herinneren dat dit echt de hele basisschool periode wel geduurd heeft. En of ik er ooit één hap meer door heb gegeten? Nee… niet één. Dat weet ik echt zeker! Heel vaak vond ik het ook echt vies. Ik zie mezelf nog kokhalzen als ik “verplicht” werd om een hap te nemen.
En die kokosmat…. gelukkig zie ik ze niet meer veel. Maar als ik er dan ooit eentje zie liggen bij de voordeur, dan denk ik direct aan die tijd. Thuis lachen we er vaak om. Het is ook niet zo dat ik er een rot jeugd door heb gehad, maar dat ik me kan herinneren dat avondeten leuk kon zijn? Nee dat ook niet…

Hoe ouder, hoe wijzer! Toch?

En nu zijn we ruim 25 jaar verder en zou ik beter moeten weten. Maar toch, bijna elke avond begint mijn preek. “Eet door, neem een hap, als je niet eet dan…. ik ga het belletje zetten, als het niet op is dan… als je niet eet, word je niet groot, kun je niet goed sporten, heb je honger in je buik etc etc” En heel vaak zie ik ons mannetje een hap nemen en beginnen te kokhalzen. Ik zie dan zo mezelf en vind dat zo lastig om te zien, dat ik direct spijt heb dat ik hem zo gepusht heb. 🙁

LOSLATEN

En ik weet heel goed wat de bedoeling is… loslaten! En geloof me, ik probeer het elke avond weer. De ene keer gaat het beter dan de ander, maar op dagen dat er al “ongezonder” gegeten is, vind ik het des te belangrijker dat er goed gegeten wordt. Ik zou dolgraag het ECHT los kunnen laten. Maar hoe!?!

Wat is jullie ervaring hiermee?

EEN DAG UIT MIJN LEVEN… ALS ONLINE MARKETEER

De afgelopen maanden krijg ik steeds meer vragen over wat ik nu precies doe de hele dag? Als ik hen vervolgens vertel dat ik Online Marketeer ben bij een grote internationale organisatie en dat wij vanuit het hoofdkantoor voor een heel onafhankelijk dealernetwerk door heel Europa proberen marketing te bedrijven, dan haken er veel mensen af. Meestal blijf ik bij het antwoord wat een manager in mijn organisatie eens zei in een meeting: “ze doen wat slimme dingen in Google”.  Maar heel eerlijk, dan doe ik mezelf en mijn collega’s echt te kort. Er komt zoveel meer bij kijken, dat die “slimme dingen in Google doen” nog wel het meest eenvoudige is.  😉 In dit artikel krijg je een kijkje in mijn “keuken”.

 

Traditionele marketeer naar Online Marketeer

Sinds ik afgestudeerd ben heb ik altijd in een marketing gerelateerde functie gewerkt. Ooit begonnen als medewerker op een marketing afdeling, wat voornamelijk in hield dat ik heel de dag operationeel (handjes) werk aan het doen was. In die periode was dat nog folders & flyers maken, events organiseren, goodies uitzoeken en de website updaten met de juiste teksten. Uiteindelijk ben ik uitgegroeid naar een online marketeer die graag samen met de mensen in mijn team een online strategie neerzet om de doelstellingen van de organisatie te behalen.

Wat is een online marketeer?

De definitie hiervan is breed. Elke organisatie geeft een andere invulling aan deze functietitel. Dat maakt ook direct dat de functientitel wat mij betreft: oooh zooo NIET belangrijk is. Ik weet dat veel mensen daar anders over denken, maar laten we eerlijk zijn… ik krijg een goed gevoel als ik naar huis rijd van mijn werk over de resultaten die ik heb bereikt, of ‘the hard lessons learned’ die dag, dan van mijn functietitel. Maar goed, dat terzijde. Een online marketeer houdt zich bezig met online marketing. Je kunt bijvoorbeeld bezig zijn met het inzetten van marketing campagnes (reclame maken) op Facebook, LinkedIn (social) of het maken van campagnes in Google Adwords. Maar het gaat veel verder dan dat. Je richt je ook op doelgroeponderzoeken, uitgebreid onderzoek doen naar de zoekwoorden in Google en traffic genereren naar je platform.

Focus

Ik ben niet meer “de handjes” van het marketing team, maar houd me voornamelijk bezig om focus te houden deze doelstellingen te behalen. Met een goede en heldere focus kun je gemakkelijker deze doelstellingen behalen. Ik adviseer en help mijn divisie om een en online marketing strategie neer te zetten om onze doelstellingen te behalen. Een goede online strategie draait om focus. Met een goede focus kun je gemakkelijker doelstellingen bereiken. Ik help mijn divisie om een goede totaal online strategie neer te zetten en dusdanig te implementeren, dat het operationele marketing team in staat is dit door te vertalen naar de andere +/- 17 landen waarin we actief zijn. Ik focus met niet (alleen) op een lopende Google Adwords campagne, of op een Facebook post, maar ik vergroot het bestaansrecht van ons team, mijn vak en de organisatie. Dat betekent in mijn geval dat ik zo’n 80% van mijn tijd  besteed aan vraagstukken en brainstormen we wat de next stept zullen zijn voor de organisatie op langere termijn. De overige 20% van mijn tijd besteed ik aan het maken van contentplannen, het overdragen van mijn learnings naar mensen uit mijn team, het analyseren van campagnes etc.

Ochtend

Wanneer ik op kantoor kom, praat ik eerst met mijn teamleden bij wat er tijdens mijn afwezigheid is veranderd. Ik werk part-time en dit korte moment van bijpraten is heel waardevol. Ik ken de organisatie, de teamleden en de collega’s zo goed, dat we vaak aan een aantal woorden genoeg hebben. Hoewel we ook houden van een uitgebreide social talk  😉
Ik pak een kop thee en ga aan de slag met mijn mailbox. Ik vind het prettig als ik direct zicht heb op vraagstukken of brandjes die geblust moeten worden. Hoe wel ik van die laatste steeds minder krijg, omdat de invulling van mijn functie het afgelopen jaar flink veranderd is. Ook check ik onze social kanalen (Facebook, LinkedIn, Instagram, Google & YouTube) en check ik diverse online marketing, eCommerce en digital marketing platforms opzoek naar het laatste nieuws, trends en facts op marketingvlak.
Tijd voor een wekelijk Skype gesprek met ons externe Fullservice Online Bureau. Sinds een jaar, werk ik met een nieuwe partij en dat brengt nieuwe ideeen, een andere kijk op campagnes etc. Super leuk, maar we moeten wennen aan elkaar. Het Skypen helpt om betrokkenheid te blijven houden.
Tijd voor mijn lunch en even een frisse neus halen!

Great things will happen!

Na de lunch ga ik verder met het budget. Hoever staan we, wat kunnen we nog spenderen en vooral… hoe gaan we dit inzetten. Het budget is een enorme post en ik voel me er verantwoordelijk voor alsof het mijn eigen centjes zijn. Met elke bedrag dat ik uitgeef, kan ik met recht zeggen dat het met mijn eigen geld ook zo was gegaan. Uiteraard hebben we onderling wel eens discussie hoe het budget in te zetten, maar wanneer mijn gevoel er niet goed bij is, ventileer ik het direct aan onze manager. Samen komen we er altijd uit! Dat is ook meteen de kracht van ons team.
Tijd om nog even aan de contentplannen voor het komende half jaar te werken. Great things will happen, dus ik zorg dat ik super voorbereid ben en dat ik een dusdanig goed plan kan opleveren waar ik met trots op kan terugkijken. Ik werk in een op marketing gebied traditioneel gedreven organisatie. Dat maakt de weg van de digitale transformatie niet altijd even makkelijk. Sterker nog, het is eigenlijk best lastig. Maar we maken stappen en soms zou ik sneller willen gaan, maar als ik terugkijk op het afgelopen jaar, dan zijn er zoveel veranderingen op marketingvlak geweest. Een andere stijl in onze fotografie, een andere tone-of-voice toegepast op de specifieke doelgroep, onderzoeken gedaan naar ons publiek, van het uitsturen van een hard copy flyer en wat e-mailmarketing naar een het bieden van een goede- of nog beter- geweldige klantervaring over de verschillende kanalen heen. We focussen ons op deze klantervaring, niet meer op het kanaal alleen. Klanten zijn geen kanaaldenkers. De klantervaring is een aaneengesloten proces, geen wirwar van puzzelstukjes die hij zelf in elkaar moet gaan puzzelen. Klinkt logisch toch? Toch hebben we veel weerstand gekregen. Nog steeds eigenlijk. Waarom moeten authentieke beelden gebruiken in plaats van de opgepoetste fake foto’s die al jaren gemaakt worden? Waarom willen we echt transparant zijn over onze service, onze producten en bedrijfsprocessen in een digitale wereld waarin je alles kunt vinden wat je maar wilt? Tegenwoordig gebruik ik de quote uit De Luizenmoeder vaak. “Dat vinden wij helemaal niet raar, dat vinden wij gewoon heel bijzonder.” 😉

Ik check nog even mijn laatste mail, bekijk wat er de komende dagen op de agenda staat aan afspraken. Tijd om naar huis te gaan. Tijd om te gaan starten aan mijn eenmanszaak: kinderen opvoeden en het huishouden runnen  😉

Wat is jouw job?

Volg jij mij al op Facebook & Instragram?

 

 

WAAROM DAT LEEFTIJDSVERSCHIL TUSSEN ONZE KIDS?

Ik ken genoeg mensen om mee heen die elk jaar een kindje hebben mogen krijgen. En dat heeft natuurlijk voordelen. Je bent snel uit de zogenaamde luiers, je bent snel van je slapeloze nachten af. Maar ik heb ervaren dat een aantal jaren verschil tussen je kids juist ook heel prettig kan zijn.

Het verlangen naar …

Laat ik voorop stellen dat het leeftijdsverschil (bijna 4 jaar) tussen onze kids geen bewuste keuze was. Toen Sten nog een baby was wist ik zeker dat ik niet weer heel snel wilde proberen zwanger te raken. Ik vond dat genieten van 1 kleine spruit zo heerlijk, maar er veranderde ook veel in onze levens. Allebei hadden we een rijk sociaal leven, sporten allebei bijna alle dagen in de week, waren heel het weekend in de weer met voetbal en paardrijwedstrijden. Vooral in de eerste 1,5 jaar na de geboorte van Sten probeerde ik daaraan vast te houden. Al gauw ervaarde ik dat ik minder plezier kreeg om heel het weekend op touw te zijn voor een wedstrijdje en dat ik liever koos om bij mijn gezin te zijn dan mijn eigen hobby zo’n intensief te beoefenen. Toen we eenmaal de balans weer hadden gevonden, ontstond toch wel het verlangen naar een tweede kindje. Dat dit niet vanzelf gaat, weet je natuurlijk wel, maar als je dan toch zelf meemaakt hoe het is dat je zwangerschappen niet verlopen zoals het hoort, wordt het toch een ander verhaal. Meerdere keren waren we intens verdrietig, maar wisten we ook dat de natuur zich niet laat leiden.

Verdriet vs geluk

 

Ik kreeg regelmatig de vraag of we nog graag een tweede kindje zouden willen. En ik snap die vraag, maar het maakte me best verdrietig. Net voor de zwangerschap van Dae weet ik nog dat ik tegen mijn partner vertelde dat we ook gelukkig kunnen zijn en blijven met 1 kindje. We boften al zo enorm. Een fijne zwangerschap en super bevalling en een prachtig gezond manneke op de wereld mogen krijgen.

Aso verlof!

Het leeftijdsverschil wat niet zo “gepland” was, vind ik uiteindelijk echt heerlijk. Het bracht me heel veel quality time. Kilometers legde ik dagelijks af met mijn kinderwagen, samen lekker badderen, boekjes lezen en naar de kinderboerderij. Later met ons dochtertje Dae eigenlijk precies zo. Sten ging al vrij snel naar school toen Dae geboren werd. Bovendien nam ik een dikke 6 maanden verlof op bij mijn werkgever. Dat was de beste bewuste keuze die ik hierin had kunnen maken. Wat was dat een heerlijke tijd. Ik kan met recht zetten dat ik de echte baby tijd, vooral bij Dae, zo bewust heb beleefd. Mede doordat ik geen “werk zorgen” aan mijn hoofd had. Een heerlijk relaxte tijd als ik er zo op terug kijk! Ik kan het iedereen aanraden om dit te overwegen. Die tijd pakt niemand mij nog af….

SHIT & STRUGGLES

Precies een weekje geleden werd ik 35 jaar… Doet dat zeer? Nee… Is dat oud? Nee… Is dat even een moment om terug te kijken? Ja….

Ook ik heb struggles

De afgelopen tijden hebben jullie al veel kunnen lezen over hoe ik mijn leven leef. Hoe ik doelen stel voor mezelf, hoe ik in het leven sta. Iets minder hoe ik omga met alle struggles. Niet omdat ik ze niet heb. Geloof me, ik heb net als andere genoeg struggles. Ik wil alleen mijn volgers inspireren, meegeven waar het voor mij in het leven om draait. Je hebt gewoon shit en struggles nodig om je ook te vormen als mens. Ik ben er van overtuigd dat deze struggles en de nodige shit mij gemaakt hebben tot een sterke vrouw. Na 35 jaar kan ik zeggen dat ik trots ben op mijn “ik” en nog trotser op wat ik om me heen heb. Niet het huis, een leuke auto, de vakanties, maar alles om me heen wat over 35 jaar nog in mijn herinneringen zit. De fijne momenten in ons huis, de mooie ritjes met ons gezin, de zandkastelen die we samen gebouwd hebben, de knuffels die ik dagelijks van de kids krijg. Dat is waar het voor mij om  draait.

#1

In mijn leven zijn drie zaken belangrijk voor mij. Drie zaken die mij richting en houvast geven. Allereerst is dat iemand waar ik tegen op kijk. Mijn grote voorbeeld! Ik ga geen namen noemen, daarmee doe ik veel mensen om me heen echt te kort. Ik heb veel mensen waar ik tegen op kijk. Niet om wat ze hebben, maar om wat ze zijn. Hoe ze in leven staan en omgaan met moeilijke situaties. Maar 1 iemand blinkt daar in uit. Daar zou ik blind op varen. Al zoveel meegemaakt in zijn leven en altijd positief, enthousiast en ook altijd met de neus vooruit. Bijzonder om te zien wat zijn positieve houding ondanks alle shit en struggles hem gebracht hebben.

#2

Dan hetgeen waar ik naar verlang.  Elke dag verlang ik naar thuiskomen.  Naar mijn gezin… mijn partner, mijn kindjes, mijn familie… daar doe ik het voor. De koppies als ze thuis komen uit school, de blikken als ze zien dat we bij een voorstelling op de tribune zitten. Het warme gevoel en de kracht die zij mij elke dag weer geven, ook al heb ik een enorme off day gehad of loopt het allemaal even niet zoals ik zelf voor ogen heb.

#3

En dan de laatste… Iets wat ik na wil jagen. Trots zijn. Niet alleen voor mezelf, maar nog veel meer voor diegenen die dicht bij me staan. Ik wil dat zij weten dat niets anders in het leven belangrijker voor me is en dat zij trots zijn om wie ik ben en om hoe ik in het leven sta. Zij staan boven aan mijn lijstje om personen die ik voor geen goud zou willen missen.

En als ik dan zo filosofeer over het leven, dan hoop ik alleen maar dat ik op deze manier nog 35 mooie jaren mag gaan beleven. Wat een cadeautje…

VROEGER WAS ALLES BETER! WELKOM TERUG 3310….

Je kent ‘m toch wel? De 3310 uit het jaar 2000? Wat ik je nu ga vertellen, ga je niet geloven. Ik kan het zelf nauwelijks bevatten. Het nieuwsitem in ons gedrukte en per post thuisgestuurde personeelsblad (dit is al retro inderdaad), maakt dat ik mijn gedachte MOET delen met jullie. Ik kan jullie met enige schaamte meedelen dat we bij ons op kantoor de Nokia 3310waarschijnlijk weer op de werkvloer gaan krijgen. Het is een feit dat wanneer je ons kantoor binnenstapt, je echt even terug de tijd in gaat. Enkele maanden geleden is “de fax” (voor de jongere onder ons: dat is zo’n grijs bakbeest. Het kan een document lezen en via de telefoonlijn verzenden. Omgekeerd kan hij een document ontvangen en afdrukken) opgehaald. Nu denk je waarschijnlijk dat deze eindelijk zou worden afgevoerd. Niets is minder waar(d)… hij staat in de kelder van het pand. Vraag me niet waarom.

Passage uit het personeelsblad

“Het grote voordeel van de mobiele telefoon is:overal bereik. Ook hebben de nieuwe telefoons een lange accuduur en is het mogelijk om internationaal zakelijke gesprekken te voeren. De telefoon mag worden meegenomen naar een externe afspraak of naar huis als het wenselijk is om mobiel bereikbaar te zijn.”

Briljant toch! Het grote voordeel van een mobiele telefoon is het overal bereikbaar zijn. Serieus??? Ben ik de enige die op de kaft van het personeelsblad heeft gekeken om te zien of het krantje toevallig niet uit de jaren ’90 was. 😉

 

Een stukje geschiedenis

Bij het schrijven van deze blog realiseer ik me maar al te goed dat een heleboel van jullie nooit een Nokia hebben gehad. Dat was way back… En voor een groot aantal volgers was dit DE eerste mobiele telefoon. Ik laat even in het midden wat het voor mij was… 😉
Nokia is een belangrijke speler in de opkomst van de mobiele telefonie. Het Finse bedrijf  starten in de jaren ‘80 met het aanleggen van mobiele netwerken en startte met de verkoop van mobiele telefoons. In de jaren negentig werden de toestellen steeds betaalbaarder, waardoor het voor iedereen makkelijker werd om een mobiele telefoon te kopen.

En dan had je de keuze tussen een Motorola of Ericsson zijn, maar het allerliefste wilde je gewoon een echte Nokia. Vanaf 1998 verkocht Nokia jarenlang de meeste mobiele telefoons. Tot 2012, de komst en vraag naar smartphones steeds meer toenam.

3310, het beste jongetje van de klas

Wat maakt die 3310 nu zo ontzettend geweldig? Naast dat je oneindig lang Snake kon spelen, doordat de batterij nooit leeg leek te gaan, deed dit toestel het ALTIJD! Niet voor niets zijn er 126 miljoen exemplaren verkocht van deze telefoon.

Comeback

Vanaf 5 juni 2017 werd de “nieuw” Nokia 3310 in Nederland weer verkocht. Een mobiele telefoon zonder slim besturingssysteem zoals Android. Je kunt ermee bellen, sms’en en misschien een simpele vorm van mobiel internet op gebruiken. Maar dat was het dan ook. Nog steeds is de 3310 een compacte, stevige telefoon met een batterijduur waarmee je in een standby modus een maand lang niet hoeft op te laden. Met deze tijdspannen, zou je met je smartphone 3 maanden bezig zijn om je time line op Facebook weer bij te werken. 😉

Doelgroep

Nokia richt ze op mensen die een tweede mobiele telefoon willen hebben. Handig voor als je bijvoorbeeld naar een festival gaat. Je dure smartphone blijft ‘veilig’ thuis en kan zo niet stuk gaan. En niet te vergeten… de grote Corporates in Nederland. Of kan het zijn dat we alleen bij ons op kantoor echt weer terug de tijd in gaan  😉

Vroeger was alles beter

Met de komst van deze 3310 op mijn werkvloer herleef ik toch een stukje jeugdsentiment. Het jaar 2000!  18 jaar geleden mensen! Het begin van een nieuw millennium, de vuurwerkramp in Enschede, de café brand in Volendam. Maar ook het jaar Jodi Bernal – Que Si, Que No, I would stay van Krezip en Walk on water van Milk. Inc. Het jaar van vriendinnenweekenden in Blankenberge, stapavonden in de Hooizolder, Westkapelle. In de tijd dat er nog volop gerookt werd in cafés, watermeloen Breezers in overvloed gedronken werden, afgeblust met wat Gold Strike, je nog een strippenkaart nodig had voor de bus  en niet te vergeten… je betaalde gewoon met de gulden! 1 gulden voor een bolletje ijs! 2 gulden voor een shotje, 2 gulden vijftig voor een Bossche bol! Nu ik er zo over nadenk… Vroeg was inderdaad alles beter! Ik had minder verantwoordelijkheden, geen zorg voor de kids, geen migraine 😉 en geen hypotheek. Laat die 3310 maar komen! Ik verheug me er eigenlijk wel op!

Binnenkort geniet ik weer van de Nokia ringtone 

Waar denk jij aan wanneer je terugdenkt aan die 3310?

 

 

HOE WIJ AAN ONZE MEISJESNAAM KWAMEN

Tijdens de zwangerschap van ons meisje waren we het direct eens… Dit meisje zou een bijzondere naam krijgen. Kort en krachtig. Iets dat past bij de naam van ons zoontje Sten. Een hele reeks namen passeerde de revue. Ik maakte dagelijks lijsten, legden ze weg en begon een aantal dagen daarna weer volledig opnieuw. Het was een zoektocht naar de, voor ons, perfecte babynaam. Maar hoe zijn we nu tot deze bijzondere naam gekomen?

John Ewbank en Vivian Reijs

Tijdens een feestje kregen we het over een familielid van mij. Volgens vrienden van ons leek hij veel op John Ewbank. “Zijn zij niet ongeveer dezelfde leeftijd eigenlijk?” Door deze vraag pakte ik mijn telefoon en zocht op Google naar “John Ewbank”. Iemand attendeerde mij erop dat hij getrouwd is geweest met Vivan Reijs, een Lieropse. En door deze zoektocht, kwam ik er achter dat hun dochter Day heette. Direct wist ik dat dit de naam zou worden van ons meisje. Alleen niet op deze manier geschreven. Het moest worden Dee of Dae.

Twijfelkont

De maanden daarna heb ik nog zo vaak getwijfeld. Zouden we wel zo’n “moeilijke” naam moeten kiezen? Ze moet waarschijnlijk heel haar leven haar naam gaan spellen. Allemaal bedenkingen, maar telkens weer kwamen we op deze babynaam uit. Ik denk dat de twijfel ook ontstond doordat het een naam was die wij eigenlijk nog nooit eerder op deze manier hadden gezien of gehoord. Zo zocht ik wederom op internet hoe vaak de naam per jaar voor kwam. 1, hooguit 2 x per jaar in Nederland, maar dat was het dan ook. Zouden we dit wel durven? Kunnen we niet beter voor een “normale” naam gaan? Eentje die je gewoon wat vaker hoort… Uiteindelijk maakte ik nog 1 x een lijstje: Mila, Fee, Niene, Janne en nog 10 namen overwogen we voor de 10de keer. Maar eind januari werd ons meisje geboren. Daar was ze dan… Dae! Wat een wondertje….

Wennen aan haar naam

 

Ik denk dat heel onze omgeving wel heeft moeten wennen aan deze naam. Er zullen mensen zijn die het een afschuwelijke naam vinden, andere vinden het een bijzondere naam. Wanneer ik zoals vanochtend bij de bakker haar naam weer roep om naar huis te gaan, dan gaat er telkens weer een trots momentje door mij heen. Ik blijf het gewoon een super gave naam vinden. Nog steeds verliefd op deze bijzondere naam, en nog veel meer op dit lieve, mooie, pittig en bijzonder meisje. Ze heeft voor altijd ons hart gestolen…

 

REVIEW: KINDVRIENDELIJK RESTAURANT D’N KLEINE DOMMEL IN NUENEN

Uiteten met kinderen is nooit zo mijn ding geweest eerlijk gezegd. Zelf had ik er altijd een pestpokken hekel aan wanneer er zo’n  gezin naast je zat waarbij de kinderen de hele tijd alle aandacht op eisten of wanneer het decibelniveau net iets te hoog was. Meestal vermeed ik tafeltjes naast gezinnen, maar af en toe wist ik er niet aan te ontsnappen. Vervolgens zat ik dan momenten volledig gefocust op het gezin mezelf af te vragen of de moeder des huizes überhaupt nog tot eten toe kwam, laat staan dat het nog enigszins warm verorberd zou worden. We hebben het wel eens geprobeerd, maar eigenlijk vonden we dat allebei nooit zo ons ding. Uiteindelijk was je toch een behoorlijk centje kwijt en dat we dan konden zeggen dat we echt genoten hadden… nou nee. 

Maar nu zijn we weer een periode verder en hadden onszelf getrakteerd op een etentje bij het kindvriendelijke restaurant D’n Kleine Dommel in Nuenen. In de zomer hebben we daar een aantal keren een drankje gedaan, maar nu besloten we er te gaan eten.

Prachtig mooi plekje

Dit kindvriendelijke restaurant gelegen in Nuenen (tussen Helmond en Eindhoven in) is echt een plaatje om te zien. Wanneer je aan komt rijden bij D’n Kleine Dommel, zie je een hele mooie “hoeve” met een mooi groot terras op een prachtige plek. Zowel binnen als buiten is met zorg gewerkt aan het neerzetten van een mooie warme sfeer.

Eten

Je kunt hier heerlijk neerstrijken in de zomer voor een lekker drankje op het terras. Of je gaat voor een lekkere lunch of een goed diner. Het is geen sterrenrestaurant, maar voor een nette prijs kun je hier goed eten. Wat betreft het eten hebben ze hier een super rijke pannenkoekenkaart, maar ook andere kinderen gerechten mogen niet ontbreken. Bovendien krijg je bij elke kindergerecht een muntje. Met dit muntje kunnen kinderen uit de cadeaukast een kleinigheid zelf uitkiezen. Dat vonden onze kids natuurlijk helemaal fantastisch. Alhoewel het heeeel moeilijk kiezen is met zoveel leuks! 😉

Voor de kids

Voor de kinderen is dit ook een bijzondere fijne plek bij uitstek. De kids kunnen zich hier zowel binnen als buiten uitstekend vermaken. Binnen is er een leuke speelkamer waar in de weekend een kindermeisje aanwezig is. Wanneer je geluk hebt, kunnen je kinderen naar wens ook nog geschminkt worden. Ook in het restaurant zelf hebben ze op verschillende plekken verrijdbare speelkasten staan met daarin speelgoed voor de kleinere kindjes en met kleurtjes, kleurplaten etc. Buiten in er bij D’n Kleine Dommel een grote buitenspeeltuin met een super leuke air-trampoline.

Dit kindvriendelijke restaurant in de omgeving van Eindhoven / Helmond heeft echt begrepen hoe je fijn een hapje of een drankje kunt doen mét kinderen. Alle medewerkers zijn super vriendelijk en behulpzaam. Wij hebben echt een super fijne zondagmiddag hier gehad met ons gezinnetje.

Een aanrader om te bezoeken!

Wil je meer weten over D’n Kleine Dommel? Check de site.

#nosponsoring