KANKER, IK HAAT JOU!

Vandaag ben ik geblokkeerd. Ideeën genoeg, maar het komt niet uit mijn vingers. Mijn gedachte zijn bij een mooie, lieve moeder die eigenlijk midden in het leven zou moeten staan. Ik besluit vandaag anders. Vandaag richt ik me op jou, k*t kanker!

Kanker,

Ik weet niet hoe ik moet beginnen. Ik zoek naar woorden,  woorden die ervoor zorgen dat wij niet met ruzie uit elkaar gaan en jij al op dit punt besluit om niet meer verder te lezen.

Ik graaf in mijn verleden… Volgens mij kwam jij voor het eerst voorbij in mijn puber jaren. Ik zag hoe een lieve bijzondere vrouw in mijn leven de diagnose kreeg. Borstkanker! Wat zag ik iedereen worstelen in haar omgeving met dit nieuws. Hoe moet het toch verder? Met een beetje geluk aan haar zijde, goede artsen en een dosis positiviteit parkeerde zij jou. Niet wetende op dat moment dat jij weer toe zou slaan. Op een moment dat iedereen weer hoop had! Jaren later… een gezinnetje verder. Hoe oneerlijk is het geweest dat 2 jonge kinderen en een lieve man afscheid moesten nemen. Je was niet te verslaan. Oersterk! Ik haat het…

Al heel snel was jij daar voor de tweede keer in mijn jonge jaren als net volwassen meid. Jij maaide zo het vertrouwen dat ik had in het ijzersterke fysiek van een voorbeeld man in mijn leven weg. Zonder enig pardon, zonder maar een beetje rekening te houden met het feit dat ik deze lieve man nog heel lang nodig had. Ik mag van geluk spreken dat het geluk aan zijn zijde was. Hij liet me zien dat soms, heel soms iemand sterker is, k*t kanker!

Bekenden van me vochten tegen jou. Sommige hadden geluk, andere heel veel pech. Bijzondere mensen overleden, kinderen stonden huilend afscheid te nemen van hun lieve moeder. Jij deinst nergens voor terug. Zonder pardon sla jij om je heen. Rekening houden met helemaal niemand. Ik ken niemand in mijn omgeving die zo slecht is. Jij bent in en in EVIL! 

Er aan denkend dat niet ver van me vandaan een lieve, mooie moeder vecht voor wat bonustijd, kan ik geen positief woord aan je wijden. Haar kinderen, man, ouders, broer & zus, schoonfamilie, vrienden, collega’s… zelf minder bekenden, iedereen is intens verdrietig. Hoe bestaat het dat iemand die zoveel mee heeft moeten maken, ook jou nog op bezoek krijgt? “Gewoon pech”
Hoor je dat… gewoon pech! Want zo is, je hebt in de strijd tegen jou gewoon geluk of heel heel heel veel pech. Een flinke dosis geluk aan je zijde heb je nodig om jou de deur te wijzen. Niet te doen…

Met een klein beetje hoop, typ ik mijn laatste woorden voor vandaag. Hopende dat iedereen wat meer geluk kan krijgen in het leven en heel wat minder domme PECH.

 

🙁

Gepubliceerd door

Stephanie van den Boogaard

By Stephanie van den Boogaard | @love2bemomcom. Oprichtster van LOVE2BEMOM.COM: “Sinds ik kinderen heb ben ik een enorme speurneus geworden. Zoektochten naar reizen, hotels, uitjes voor kinderen. Inspiratie op doen voor interieur metamorfoses, maar ook het combineren van kids en business. Al deze zoektochten, inspiratie en ervaringen wil ik met jou en andere ambitieuze moeders delen!"

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.